ခြင့္

Thursday, November 6, 2008

ကြန္နက္႐ွင္ကခုတေလာပိုဆိုးလာသလိုပဲ...ေက်ာ္မရၿပဳမရနဲ႔...လူကလည္းအေၿခေနက
ေတာ္ေတာ္ေလးဆိုးေနတယ္.စိတ္ေကာလူေကာကိုအေၿခအေနမေကာင္းတာ...
လုပ္စရာေတြကအမ်ားၾကီး..ဘာမွလည္းမလုပ္ခ်င္ဘူး...မလုပ္လို႔လည္းမရဘူး
စိတ္ေတြအေၿခအေနမေကာင္းရင္လုပ္ေနက် အတိုင္းကဗ်ာေတြဖတ္တယ္..
စိတ္ခြန္အားကိုၿဖစ္ေစတဲ့ကဗ်ာမ်ိဳး....လင္းဒီပ ရဲ႕ကဗ်ာ(ၿပီးခဲ့တဲ့တနဂၤေႏြ)လို
လူကိုေပ်ာ့ေခြသြားေစမယ့္ကဗ်ာမ်ိဳးက်ေတာ့
အႏၱရာယ္မ်ားတယ္...အဲဒီကဗ်ာဖတ္ၿပီးလူက အိပ္မက္ထဲေတာင္မွ..ေၿခာက္ေသြ႕တိတ္ဆိတ္ေနတဲ့လမ္းေတြေပၚေလွ်ာက္သြားေနမိတာ..
ေၿခာက္ေၿခာက္ၿခားၿခားၾကီးကို အထီးက်န္ဆန္လို႔...အိပ္္မက္ထဲမွာေခၚတဲ့ဖုန္းေတြကလည္း
ကြန္နက္႐ွင္ေတြၿပတ္လို႔ ....ကိုယ့္ဆီမွာက
သူငယ္ခ်င္းေခၚစရာ ပန္းေၿခာက္အိုးေလးေတာင္မ႐ွိဘူးဆိုရင္ သူသနား႐ွာမွာပဲ...း)....
ကိုလွသန္းကဗ်ာေတြကိုအေလာတၾကီး(ဖတ္ေစခ်င္တဲ့ေစတနာနဲ႔)
႐ိုက္အၿပီးမွာလူကေၿခကုန္လက္ပမ္းေတြပဲက်လာသလိုနဲ႔
ကေယာင္ေၿခာက္ၿခားေတြၿဖစ္ေနလို႔....
ပို႔စ္ေလးေတြမတင္ႏုိင္ေသးရင္ခြင့္လႊတ္ပါလို႔....


လက္မ႐ြံ႕ကဗ်ာ

Wednesday, November 5, 2008

ကိုယ့္ဖိနပ္ဟာကိုယ့္ခံတပ္ပါပဲ

က်န္းမာေရးမေကာင္းလို႔
၀င္ေငြမေကာင္းလို႔
မိုးေလ၀သမေကာင္းလို႔

ခုလိုအခက္အခဲေတြထဲမွာ
ဖိနပ္သဲၾကိဳးကိုသတိထားေနရ
ခံုကလည္းလႈပ္လႈပ္
ၿမင္းကလည္းလႈပ္လႈပ္
ၿပဳတ္က်သြားခ်င္လည္းသြား
ဒုကၡဆိုတာသစၥာတရား

ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕မိုက္မဲမႈမ်ား
ေလာကၾကီးကအလိုက္သိပါ့မလား

ေရၿပင္ရဲ႕မာယာကိုမုန္းတယ္
ပိုက္ကြန္ထဲကငါးေတြကိုသနားတယ္
ေထာင္ေခ်ာက္ကိုလိုက္႐ွာေနတဲ့သားေကာင္ဆိုတာ႐ွိပါ့မလား
ေပ်ာ္႐ႊင္မႈဆိုတာေလွာင္အိမ္ထဲမွာမေမြးဖြားဘူး

ၿပိဳင္ကားတစ္စီးလိုဓါတ္ဆီၿဖဳန္းခဲ့ၿပီးၿပီ
လူနာတင္ယာဥ္တစ္စီးလိုအသံုး၀င္ခ်င္တယ္

ေရာ့ခ္အင္႐ုိးတစ္ေခတ္လံုးကိုနားေထာင္ခဲ့တယ္
ပြင့္လင္းတဲ့လူ႔ေဘာင္ကိုေမွ်ာ္လင့္မိတယ္
ကဗ်ာနဲ႔ဘ၀ကိုခ်ည္ေႏွာင္ထားခဲတယ္

သူငယ္ခ်င္းရယ္ဒီဇာတ္လမ္းမွာ
လူဆိုးေတြတစ္ေယာက္မွမေသေသးဘူးလား
လူေကာင္းေတြဒုကၡမ်ားလွပါၿပီကြယ္

အသက္တစ္ေခ်ာင္းလံုးဆံုး႐ႈ႔ံးမယ္ဆိုရင္
နာမည္တစ္လံုးေတာ့အဖတ္တင္ခ်င္တယ္

ေခ်ာက္ကမ္းပါးစြန္းကလူကို
တြန္းအားေတြမေပးၾကပါနဲ႔
ေၿပးစရာေၿမမ႐ွိေတာ့တဲ့အခါ
ကိုယ့္ဖိနပ္ဟာကိုယ့္ခံတပ္ပါပဲ။ ။
လွသန္း



ပိတ္ထားတဲ့ေန႔

လမိုက္ည
ေကာင္းကင္ၾကီးကအေမွာင္ထဲလြင့္ေမ်ာလို႔ရယ္
ၾကယ္ေတြကမပြင့္တပြင့္
နံရံကမီးခလုတ္ကိုဖြင့္လိုက္တယ္
ဒါေပမယ့္ ေန႔ကပိတ္ထားဆဲ

အိမ္တံခါးေတြကိုဖြင့္လိုက္တယ္
ေနေရာင္ကမပြင့္တပြင့္
ပန္းေတြကပြင့္တခ်ိဳ႕ေၾကြတခ်ိဳ႕
ဒါေပမယ့္ ေန႔ကပိတ္ထားဆဲ

သတင္းစာကိုဖြင့္ၾကည့္တယ္
ေရဒီယိုကိုဖြင့္ၾကည့္တယ္
႐ုပ္ၿမင္သံၾကားကိုဖြင့္ၾကည့္တယ္
ကိုယ့္ရင္ဘတ္ကိုယ္ေတာ့ဖြင့္ၾကည့္လို႔မရ
ေန႔ကေတာ့ပိတ္ထားဆဲ

ဘယ္လိုလုပ္ၾကမလဲ
ေန႔တဓူ၀(နိစၥဓူ၀) ေဒါသေတြအတြက္
ဘယ္လိုလုပ္ၾကမလဲ
ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ်ဆာေလာင္မႈေတြအတြက္
ဘယ္လိုလုပ္ၾကမလဲ
သားေၾကာၿဖတ္ခံလိုက္ရတဲ့အနာဂါတ္အတြက္
ဘယ္လိုလုပ္ၾကမလဲ
ဘယ္လိုလုပ္ၾကမလဲ
ေန႔ကေတာ့ပိတ္ထားဆဲ
ပိတ္ထားတဲ့ေန႔ကိုဖြင့္ဖို႔ေသာ့တစ္ေခ်ာင္း
ဘယ္သူ႔ဦးေခါင္းထဲမွာ႐ွိသလဲ
ကၽြန္ေတာ္လိုက္ၾကည့္ေနမိတယ္။

ပိတ္ထားတဲ့ေန႔ကိုဖြင့္မယ့္ေသာ့တစ္ေခ်ာင္း
ကၽြန္ေတာ့္လက္ေမာင္းမၿဖစ္ႏိုင္ဘူးလား။ ။
လွသန္း



လူသားဆန္ခ်င္တာတရားတယ္


ၿမစ္တစ္စင္းနဲ႕အတူပူးခ်ည္
စြန္႔စြန္႔စားစားစီးဆင္းခဲ့တယ္
တစ္ခါမွမၿမင္ဘူးတဲ့ေန႔ေတြကိုၿမင္ခ်င္လြန္းလို႔ပါ။

ေၿမပံုမွာမပါတဲ့ကၽြန္းေတြ
ပင္လယ္ထဲမွာအမ်ားၾကီး႐ွိတယ္
ေရထဲကငါးကို
ေလထဲမွာပ်ံေနတဲ့သိမ္းငွက္ကဖမ္းယူစားတယ္
ဒါသဘာ၀ပဲလား
နက္နက္႐ိႈင္း႐ိႈင္းတိုး၀င္သြားရင္
ဘာေတြၿမင္ရဦးမလဲ

ကမၻာေပၚမွာ
မနက္ၿဖန္ကိုၿမင္ရတဲ့ေနရာေတြလည္း႐ွိ
မနက္ၿဖန္ကိုမၿမင္ရတဲ့ေနရာေတြလည္း႐ွိ
ကိုယ္ေရာက္ေနတဲ့ေနရာကို
ကိုယ့္ဟာကိုယ္သိဖို႔အေရးၾကီးရဲ႕

မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္ေၿပာတာသတိရမိတယ္
အခန္းတစ္ခန္းလိုခ်င္တယ္တဲ့
ေအးေအးေဆးေဆးဘုရား႐ွိခိုးဖို႔
အမူးလြန္တဲ့အခါထိုးအန္ဖို႔
အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ကိုဧည့္ခံဖို႔တဲ့
အိုး…လူသားဆန္လွခ်ည္လား

ကၽြန္ေတာ္ကေရာဘာထူးလို႔လဲ
အာဇာနည္ေတြကိုေလးစားမယ္
ကိုယ္ဟန္ၿပမယ္ေတြကိုၿပစ္မွားမယ္
ထမင္း၀၀စားခ်င္တယ္
ဒါလည္းလူသားဆန္ၿခင္းတစ္မ်ိဳးၿဖစ္ႏိုင္ရဲ႕

ဒါေပမယ့္ေရွ႕မွာ
ဂ်ဴးလူမ်ိဳး ေၿခာက္သန္းေက်ာ္ေသခဲ့ၿပီးၿပီ
ကေမၻာဒီယားၿပည္သူတစ္သန္းေက်ာ္ေသခဲ့ၿပီးပါၿပီ
ဘ၀ေပါင္းမ်ားစြာကိုေလွ်ာဖြပ္ဖို႔
လြတ္လပ္မႈ႐ွိမွၿဖစ္မယ္

ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြဟာလုပ္ၾကံခံလိုက္ရတယ္
အနာဂါတ္ကေတာ့အသက္ငင္ေနဆဲ
မၾကာခင္႐ွင္ၿပန္ထေၿမာက္ေလမလား

စိတ္ဓါတ္က်စရာအေၾကာင္းမ႐ွိ
ေနာင္တရစရာအေၾကာင္းမ႐ွိ
ေဟာဒီ့ညတစ္ညရဲ႕လိုအပ္ခ်က္ဟာ
“မ” ဓါတ္ၿဖစ္ေနတာေသခ်ာခဲ့ၿပီပဲ..။ ။
လွသန္း



မိ္မိကိုယ္ကိုအဓြန္႔႐ွည္ေရး

နာရီလက္တံက
ကၽြန္ေတာ့္ကိုရန္စေနတယ္
အခိ်န္သိပ္မက်န္ေတာ့ဘူးတဲ့

ကၽြန္ေတာ္စီးထားတဲ့ဖိနပ္ပ႔
ကၽြန္ေတာ့္လြတ္လပ္မႈကိုအဆံုးသတ္သြားေစရဲ႕
မာရ္နတ္ခမ်ာ
ကၽြန္ေတာ့္ဓါတ္ခံကိုမသိ႐ွာဘူး

တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ဆံုး႐ႈံးမႈေတြဟာ
အမွတ္တရရုပ္တုေတြၿဖစ္ခ်င္ၿဖစ္လာမွာေပါ့

ခုေတာ့ေကာင္းေသာေန႔ႏွင့္ေတြ႕ခြင့္မ႐ွိ
မိုးေလ၀သမွန္ကန္ဖို႔သာ
အသံခ်ဲ႕စက္ကိုအသံုးၿပဳခဲ့ပါတယ္

ေန႔စဥ္ဇယားမွာ
ထမင္းစားမေကာင္းတဲ့အခါလည္း႐ွိ
ေခါင္းကိုက္တဲ့အခါလည္း႐ွိ
တစ္ခုခုကို႐ိုက္ခြဲခ်င္တဲ့အခါမ်ိဳးလည္း႐ွိတာေပါ့

မေလွ်ာ့ေသာဇြဲနဲ႔
အသည္းကြဲလဲကြဲပေစ
ကိုယ့္စိတ္နဲ႔ကိုယ္အတူမေနရတာ
ရင္နာဖို႔ေကာင္းတယ္

ကံၾကမၼာအလွည့္အေၿပာင္းမွာ
စုေဆာင္းထားတဲ့သဲလြန္စေတြအတြက္
တရားခံၿပသက္ေသၿဖစ္ခ်င္တယ္

ခ်စ္လွစြာေသာေဖေဖနဲ႔ေမေမ
ကၽြန္ေတာ္အဓြန္႔႐ွည္ဖို႔
ကၽြန္ေတာ္ေသခ်ာခဲ့ပါၿပီ။ ။
လွသန္း



လူငယ္ဘ၀ကြယ္လြန္ၿခင္း

ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕လူငယ္ဘ၀ေလးမွာ
ဘာသာစကားေၿပာသင္တန္းေတြ
ကြန္ပ်ဴတာသင္တန္းေတြ
ေအာင္လက္မွတ္ေတြမ႐ွိခဲ့ပါ

ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕လူငယ္ဘ၀ေလးမွာ
ဗီဒီယိုဂိမ္းေတြ
ကာရာအိုေကေတြ
စိတ္ၾကြေဆးၿပားေတြလည္းမ႐ွိခဲ့ပါ

ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕လူငယ္ဘ၀ေလးမွာ
ေရဒီယိုတစ္လံုး
ဂစ္တာတစ္လက္နဲ႔
စာအုပ္ေသတၱာပဲ႐ွိခဲ့ပါတယ္

ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕လူငယ္ဘ၀ေလးမွာ
႐ုပ္႐ွင္႐ုံသည္သာအၿငိမ္းခ်မ္းဆံုးနားခိုရာ
တစ္ခါတရံစိတ္ေၿပေပ်ာက္စရာ
အၿပာေရာင္စာအုပ္မ်ားနဲ႔သာ

ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕လူငယ္ဘ၀ေလးမွာ
စက္ဘီးေလးတစ္စီးေတာင္မ႐ွိခဲ့သလို
ရည္းစားလည္းတစ္ေယာက္မွမ႐ွိခဲ့ပါ

ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕လူငယ္ဘ၀ေလးမွာ
ဘီယာဆုိင္ေတြႏုိက္ကလပ္ေတြမ႐ွိခဲ့ပါ
စာအုပ္ဆိုင္နဲ႔လက္ဖက္ရည္ဆိုင္သာ
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ကမၻာ

ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕လူငယ္ဘ၀ေလးမွာ
ခေပါင္းစီးကရက္တစ္ဘူးနဲ႔
ၿမိဳ႕ပတ္ရထားကိုမူးေအာင္စီးခဲ့ဖူးပါတယ္

ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕လူငယ္ဘ၀ေလးမွာ
လူငယ့္ေရးရာညေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္း႐ွိခဲ့သလို
ရန္ကုန္ၿမိဳ႕လည္ပလက္ေဖာင္းဟာလဲ
သင္တန္းေက်ာင္းၾကီးတစ္ေက်ာင္းပါပဲ

ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕လူငယ္ဘ၀ေလးမွာ
ဒိုင္ယာရီစာအုပ္လြယ္အိတ္ထဲထည့္လို႔ေလွ်ာက္သြားခဲ့တာ
အသည္းကြဲသီခ်င္းေတြေအာ္ဆိုခဲ့တာ
အနာဂါတ္လြမ္းခ်င္းကဗ်ာေတြေရးသားခဲတာ

အခုေတာ့
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕လူငယ္ဘ၀ေလးလည္း
ေပ်ာက္ကြယ္ခဲ့ပါၿပီ
တစ္တိုင္းၿပည္လံုးကိုၿဖတ္စီးသြားတဲ့
ေကာက္ေကာက္ေကြ႕ေကြ႕ၿမစ္ၾကီးထဲမွာ
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕လူငယ္ဘ၀ေလးဟာ
နစ္ၿမဳပ္ေပ်ာက္ကြယ္သြားခဲ့ပါၿပီ။ ။
လွသန္း



ၿပီးၿပည့္စံုတဲ့ကမၻာ

မႈန္ေနတဲ့မ်က္လံုးေတြအတြက္
မ်က္မွန္အေကာင္းစားေတြ႐ွိခဲ့ၿပီ

ပိတ္ေနတဲ့ႏွာေခါင္းေတြအတြက္
ဟင္းခတ္အေမႊးအၾကိဳင္ေတြ႐ွိခဲ့ၿပီ

ေလးေနတဲ့နားေတြအတြက္
ဥၾသဆြဲသံေတြ႐ွိခဲ့ၿပီ

အဆီၿပန္မ်က္ႏွာေတြအတြက္
ေရခဲစိမ္မ်က္ႏွာသုတ္ပု၀ါေတြ႐ွိခဲ့ၿပီ

နံေစာ္ေနတဲ့ခႏၶာကိုယ္ေတြအတြက္
ကမၻာေက်ာ္ေရေမႊးေတြ႐ွိခဲ့ၿပီ

ေညာင္းညာနာက်င္ကိုက္ခဲမႈေတြအတြက္
ၿပည္တြင္းၿဖစ္ဒါဏ္ေၾကလိမ္းေဆးေတြ႐ွိခဲ့ၿပီ

မိႈတက္ေနတဲ့သီခ်င္းေတြအတြက္
ဓါတ္ၿပားအသစ္ေတြ႐ွိခဲ့ၿပီ

လိမ္ညာေနတဲ့ကဗ်ာေတြ၊၀တၳဳေတြအတြက္
မသမာတဲ့စာမ်က္ႏွာေတြ႐ွိခဲ့ၿပီ

ဖံုတက္ေနတဲ့သတင္းစာေတြအတြက္
လွ်ာထြက္ေနတဲ့ခ်ိန္ခြင္ေတြ႐ွိခဲ့ၿပီ

အေညာင္းမိေနတဲ့ဦးေႏွာက္ေတြအတြက္
ဘက္လိုက္တတ္တဲ့ကြန္ပ်ဴတာေတြ႐ွိခဲ့ၿပီ

စိတ္ကူးေတြထင္ရာစိုင္းးဖို႔အတြက္
ေနာက္ခံသမိုင္းအခ်က္အလက္ေတြ႐ွိခဲ့ၿပီ

ပုတ္သိုးတဲ့ခႏၶာကိုယ္ေတြအတြက္
လတ္ဆတ္တဲ့အစားအစာေတြ႐ွိခဲ့ၿပီ

မစင္ၾကယ္တဲ့အာ႐ံုေတြအတြက္
၀ိပႆနာတရားေတြ႐ွိခဲ့ၿပီ

မလြတ္ေၿမာက္ႏုိင္တဲ့ဘ၀ေတြအတြက္
မဂၢင္႐ွစ္ပါး႐ွိခဲ့ၿပီ။ ။
လွသန္း
(အံ့ၾသစရာေကာင္းတာက ဒီကဗ်ာဟာကိုလွသန္းလက္ရာလို႔ကၽြန္မကမယံုခ်င္တာပါပဲ…)





ကမၻာၾကီးေနာက္ကိုေလွ်ာက္မလိုက္ႏုိင္ဘူးေမေမ

ကမၻာၾကီးေနာက္ကို
ေလွ်ာက္မလိုက္ႏုိင္ဘူးေမေမ
ကၽြန္ေတာ့္ေနာက္ကိုသာ
ကမၻာၾကီးေလွ်ာက္လိုက္ေစခ်င္တာ
အဲဒီအတြက္ဒါဏ္႐ိုက္ခံရမယ္ဆိုရင္လည္းခံလိုက္မယ္

အင္တာနက္ေခတ္မွာ
အင္ဗာတာေကာင္းေကာင္းမသံုးႏိုင္လို႔
ဖေယာင္းတိုင္နဲ႔ေနခဲ့ရတဲ့ညေတြလည္းမ်ားလွပါၿပီ

ကမၻာ႐ြာၾကီးထဲမွာ
တစ္ေန႔တစ္ၿခားတံငါေတြမ်ားမ်ားလာ
မုဆိုးေတြမ်ားမ်ားလာ
အဲဒီၾကားထဲမွာ တံငါနားနီးတံငါ
မုဆိုးနားနီးမုဆိုး မၿဖစ္ခဲ့တာကိုပဲဂုဏ္ယူပါရေစ

ဟိုဟာလမ္းညႊန္
ဒီဟာလမ္းညြန္
လမ္းညႊန္စာအုပ္ေတြအလယ္မွာ
ကိုယ္သြားရမယ့္လမ္းကို
ကိုယ့္ဟာကိုယ္ပဲ႐ွာေဖြေ႐ြးခ်ယ္ခဲပါတယ္

အိမ္ခန္းထဲၿပန္လွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့လည္း
ဇိမ္ခံပစၥည္းဆိုလို႔
နဲ႔ေနတဲ့ပက္လက္ကုလားထိုင္အိုတစ္လံုးရယ္
ဓါတ္ခဲေရဒီယိုေလးတစ္လံုးရယ္
ေဆးေပါ့လိပ္တိုေတြပဲ႐ွိပါတယ္

ေစ်းကြက္စီးပြားေရးေခတ္မွာ
ပဲၿပဳတ္နဲ႔ေ၀းခဲ့ရ
ပဲပင္ေပါက္နဲ႔ေ၀းခဲ့ရ
ေနာက္ဆံုးေစ်းနဲ႔ေတာင္ေ၀းခဲ့ရပါၿပီ

ဂလိုဘယ္လိုင္ေဇး႐ွင္းဆိုတာၾကီးကို
ေမေမ့ကိုကၽြန္ေတာ္ဘယ္လို႐ွင္းၿပရမလဲ

တစ္ခါတစ္ေလေနာက္ဘ၀ကိုေမ့ေနသလို
အနာဂါတ္ကိုေမ့ေနမိတယ္
ဒါေပမယ့္တတိယလိႈင္းဆိုတာၾကီးက
ကၽြန္ေတာ္တို႔ထမင္း၀ိုင္းထဲ၀င္လာခဲ့ၿပီေလ

ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္
ကမၻာၾကီးေနာက္ကို
ေလွ်ာက္မလိုက္ႏိုင္ဘူးေမေမ
ကၽြန္ေတာ့္ေနာက္ကိုသာ
ကမၻာၾကီးကိုေလွ်ာက္လိုက္ေစခ်င္တာ
အဲဒီအတြက္ဒါဏ္႐ုိက္ခံရတာေတြလည္းမ်ားလွပါၿပီေမေမ။ ။
လွသန္း



လင္းႏို႔မ်ား
ေဟာဒီကဗ်ာ
လင္းႏို႔တို႔ပ်ံသလိုအေမွာင္မွာ
အတားအဆီးမ်ားေ႐ွာင္ႏိုင္ပါေစ

ကမၻာၾကီးလံုးတယ္ဆိုတာေသခ်ာမွေတာ့
မ်က္လံုးမ်က္လံုးခ်င္း
ဖုန္းဆက္ဖို႔လိုေသးလား
နား႐ြက္နား႐ြက္ခ်င္း
ၾကိဳးညွိဖို႔လိုေသးလား
ပါးစပ္ပါးစပ္ခ်င္း
တံတားထိုးဖို႔လိုေသးလား

ေဆြးေနတဲ့အသားစကို
ဘယ္လိုခ်ဳပ္႐ုိးေတြနဲ႔ဆက္စပ္ဦးမွာလဲ
ဆိုးေဖာ္မိုက္ဖက္သူငယ္ခ်င္းတို႔ေရ
ေသသူကေသ႐ွင္သူက႐ွင္
၀င္သူက၀င္ ထြက္သူကထြက္နဲ႔

ေၿမာက္ဖက္အရပ္ကေလေတြတိုက္ရင္
တစ္ခုခုကိုနင္ေနတဲ့လည္ေခ်ာင္းနဲ႔
သီခ်င္းေဟာင္းေတြကို
တစ္ပုဒ္ၿပီးတစ္ပုဒ္ေခၽြခ်ေနမိတယ္

တကယ္ေတာ့ဂ်င္းေဘာင္းဘီဆိုတာ
ေ႐ႊတူးသမားေတြကစ၀တ္တာပါ
ပုရစ္ေတြအသက္စြန္႔သြားတဲ့ႏို၀င္ဘာမွာ
ေအာင္ပြဲခံကဗ်ာ ၂ပုဒ္ ၃ပုဒ္နဲ႔
ဒုကၡစရိယာက်င့္ေနမိတယ္

ခုေတာ့ငါ့ကဗ်ာ
လင္းႏို႔မ်ားလိုညရဲ႕ေက်ာၿပင္မွာ
ဘာမွန္းမသိတဲ့တစ္စံုတစ္ရာကိုလိုက္လံ႐ွာေဖြဆဲ။ ။
လွသန္း



မတည္ေဆာက္ရေသးတဲ့ကဗ်ာ

အာပူးရဲ႕ကဗ်ာကိုၾကည့္ခဲ့ၿပီးၿပီ
ခရစၥတီနာရဲ႕ကမၻာကိုၾကားခဲ့ၿပီ
ဆူဇီေ၀ါင္းရဲ႕ကမၻာကိုၿမင္ခဲ့ၿပီ
ဆိုဖီရဲ႕ကမၻာကိုဖတ္ခဲ့ၿပီ

ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ကမၻာကို
ဘယ္လိုအာကာသမွာတည္ေဆာက္ရမွာလဲ

ႏူဘီယန္ကၽြန္တစ္ေယာက္လိုေနခဲ့တယ္
ဘိုဟီးမီးယန္းတစ္ေယာက္လိုေနခဲ့တယ္
စတာလင္ေခတ္ကဗ်ာဆရာတစ္ေယာက္လိုေနခဲ့တယ္

ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ကမၻာကို
ဘယ္လိုအာကာသမွာတည္ေဆာက္ရမွာလဲ

ဂ်င္းနစၥဂ်ိဳပလင္ကိုသေဘာေပါက္ခဲ့တယ္
ဖရက္ဒီမာက်ဴရီကိုသေဘာေပါက္ခဲ့တယ္
တတိယလိင္ကိုသေဘာေပါက္ခဲ့တယ္

ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ကမၻာကို
ဘယ္လိုအာကာသမွာတည္ေဆာက္ရမွာလဲ

သူေတာ္စင္တစ္ေယာက္လိုအေတာင္မေပါက္ခဲ့ဘူး
တစ္ခါမွလူ႔ေလာကၾကီးကိုသစၥာမေဖာက္ခဲ့ဘူး
လူပ်ိဳေပါက္ကတည္းက အႏုပညာနဲ႔ေမွာက္မွားမိခဲ့တယ္

အို..အယ္လ္ဗင္ေတာ္ဖလာ
ခင္ဗ်ား..သိပ္ေနာက္က်သြားပါၿပီ။ ။
လွသန္း


ကိုလွသန္းရဲ႕ကဗ်ာေတြကဒီမွာၿပီးပါၿပီ။ေနာက္မွာ “ဂုဏ္ၿပဳကဗ်ာ”ဆိုတာ ၂ပုဒ္ပါပါေသးတယ္။


လွသန္းအတြက္သာမန္ကဗ်ာ႐ိုး႐ိုးတစ္ပုဒ္

သူလာတယ္
မိုက္ေၾကြးတင္အထပ္ထပ္တင္ဖို႔
မွန္ဘီလူးလိုေလာကကိုေဇာက္ထုိးၾကည့္ၿပီး
ပံုရိပ္အတည့္ၿပန္ေဖာ္ဖို႔
ေန႔ကိုညလုပ္ၿပီး ညကိုေန႔လုပ္ဖို႔
ပင္လယ္ေလာက္ဒုကၡၾကီးေတြကိုထမ္းပိုးဖို႔

သူလာတယ္
ခါခ်ဥ္ေကာင္လိုမသန္တဲ့ခါးနဲ႔
ပီဆာေမွ်ာ္စင္ၾကီးေစာင္းေနတာၿပန္တည့္ဖို႔
တံေထြးတပ်စ္ပ်စ္ေထြးလိုက္
နတ္စကားေၿပာလိုက္လုပ္ဖို႔
ကိုယ့္႐ုပ္မွကိုယ္အားမနာ
ေရသူမေတြနဲ႔ရည္းစားထားဖို႔

သူလာတယ္
စုန္းလိုေတာက္တဲ့မ်က္လံုးနဲ႔
အခ်ိဳးမတည့္တာေတြစုပ္ယူၿပီး
သူ႔ကိုယ္ပိုင္မာေက်ာစတိုင္လ္နဲ႔ေရာေမႊကာ
လူတာရဲ႕မ်က္မုန္းက်ိဳးမႈကိုခံယူဖို႔

သူလာတယ္
ၿမစ္ရဲ႕ေအာက္ေၿခမွာ
တီေကာင္မပါတဲ့ငါးမွ်ားခ်ိတ္နဲ႔
ေ႐ႊဒဂၤ ါးၿပားေတြကိုမွ်ားဖို႔
အသက္မပါေၿခာက္ကပ္ကပ္ရယ္သံနဲ႔
ကလင္တန္ကိုဟားဖို႔

သူလာတယ္
“ကဗ်ာေတြ႐ွင္ခ်င္ရင္
ကဗ်ာဆရာေတြေသဖို႔သာၿပင္ေပေတာ့…” လို႔
ကဗ်ာဆရာဆိုတဲ့လူေတြကိုတပ္လွန္႔ဖို႔
ႏုိဘယ္ဆုရတယ္လို႔
အိပ္မက္လုိလို တကယ္လိုလို
ပါးစပ္အရသာခံဖို႔

မေအေပး
ကဗ်ာေတာ့ ေတာ္ေတာ္အေရးေကာင္းတဲ့ေကာင္။ ။
ခင္ေအာင္ေအး
၂၆-၁၁-၉၉


လက္မ႐ြံ႕ကဗ်ာဆရာတစ္ေယာက္အေၾကာင္း

အၿပင္မွာေမွာင္မည္းေနတဲ့ည
အားနည္းတဲ့မီးေရာင္ေအာက္က
အၿဖဴေရာင္စာ႐ြက္ေတြေပၚမွာ
သံမဏိေရာင္ေဘာလ္ပင္တစ္ေခ်ာင္း
သင္ဘာေတြေရးသားေနပါလိမ့္

ေဟာဒီမိုးအုပ္ေနတဲ့ေကာင္းကင္
မီးခိုးေရာင္အခန္းက်ဥ္းထဲက
ခုတင္တစ္လံုးေပၚမွာ
ေရဒီယိုကိုင္ရင္းအလုပ္႐ႈပ္ေနသူ
သင္ဘာေတြမ်ားနားေထာင္ေနပါလိမ့္

ကိုယ့္နာမည္ကိုယ္ခ်ေရးဖို႔
အေၾကြးက်န္ေနေသာစာမ်က္ႏွာမ်ား
လက္ေမာင္းေသြးကိုေဖာက္ခဲ့ေပမယ့္
ေလ်ာ္ေၾကးမရလိုက္တဲ့နစ္နာမႈ
အစြနး္အထင္းမ်ားတဲ့ကိုယ္ေရးရာဇ၀င္နဲ႕
သြားေခါေခါဆံပင္႐ွည္႐ွည္တစ္ေယာက္ဟာ
၀င္သြားတဲ့ေနကိုဆယ္ယူဖို႔
ပင္လယ္ကိုထြက္သြားပါၿပီ။ ။
မင္းႏုိင္သား


လက္မ႐ြံ႕ကဗ်ာ

လက္ေမာင္းေသြးကိုေဖာက္ၾကည့္ၿခင္း (၂)

ညေနေစာင္းထိုင္ခံုေပၚမွာ
သ႐ုပ္ေဆာင္ေကာင္းတဲ့နား႐ြက္တစ္စံုနဲ႔
၀ါ႐ွင္တန္ကိုနားေထာင္တယ္
လန္ဒန္ကိုနားေထာင္တယ္
ရန္ကုန္ကိုနားေထာင္တယ္

ခံုမင္စရာေကာင္းတဲ့ကမၻာၾကီးေပၚမွာ
ၿပင္းထန္တဲ့ယံုၾကည္ခ်က္ေတြ႐ွိေနရဲ႕

ေရစီးေၾကာင္းေတြကို
ေၿပာင္းၿပန္လွန္ၾကည့္ရတာ
အရသာမေတြ႕ဘူးလား
ႏွလံုးသားထဲက ပထ၀ီ၀င္အတြက္
ဦးေႏွာက္ထဲကသမိုင္းအတြက္
လႈိင္းလံုးၾကီးေတြတည္ေဆာက္ၾကည့္တယ္
မဟာတံတိုင္းၾကီးးကိုလည္းေခါင္းနဲ႔ေၿပးေဆာင့္မိတယ္

တစ္ခါကအေဆာက္အဦသုေတသနဌာနမွာ
ငါဟာအလုပ္သမားတစ္ေယာက္ၿဖစ္ခဲ့ဖူးတယ္
အေဆာက္အဦေတြရဲ႕အတြင္းေရးကို
သိသင့္သေလာက္ေတာ့သိခဲ့ပါရဲ႕

ခုေတာ့ငါဟာ လက္မ႐ြံ႕ကဗ်ာဆရာ
လူနာေတြမ႐ွိပဲဆရာ၀န္ေတြ႐ွိပါ့မလား
ဘဏ္တိုက္ေတြမ႐ွိပဲဘဏ္ဓါးၿပေတြ႐ွိပါ့မလား

ေဟာဒီေက်ာက္နံရံထက္မွာ
ငါတို႔မ်ိဳးဆက္ရဲ႕အသံကိုထြင္းထုလိုက္မယ္
တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာမတန္တဆအနစ္နာခံမႈေတြ
ၾကီးၿမတ္လွပစြာ႐ွင္ၿပန္ထေၿမာက္လာမယ္

ငါ့ကိုယ္ငါသရဏဂံုတင္ၿပီးၿပီ
ကိုေဖာ္ေ၀းကိုသစၥာခံဖို႔
ေခတ္ေပၚကဗ်ာေစတီမွာထီးေတာ္သစ္တင္လွဴပူေစာ္ဖို႔
ၿမန္မာကဗ်ာေတြကိုပထမဆံုး သဂၤ ါယနာတင္ဖို႔
ငါေရာက္လာခဲ့တယ္။ ။
လွသန္း


လက္ေမာင္းေသြးကိုေဖာက္ၾကည့္ၿခင္း (၃)

ၿဖစ္ႏိုင္ရင္
အံသြားအသစ္လဲခ်င္တယ္
အဆုတ္အသစ္လဲခ်င္တယ္
ဦးေႏွာက္နဲ႔အသည္းႏွလံုးကိုဒီတိုင္းထားလိုက္ပါေတာ့
ႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္မွားခဲ့ၿပီပဲ

အရသာခံတယ္
ကင္တာကီၾကက္ေၾကာ္ကိုအရသာခံတယ္
စေကာ့ခ်္၀ီစကီကိုအရသာခံတယ္
ေဟာလီး၀ုဒ္႐ုပ္႐ွင္ေတြကိုအရသာခံတယ္
ပံုႏွိပ္စာလံုးေတြကိုအရသာခံတယ္
ဆန္႔က်င္ဖက္လိင္ကိုအရသာခံတယ္
ေငြစကၠဴေတြကိုအရသာခံတယ္

အာသာမေၿပဘူး
အင္းစတန္႔အစားအစာေတြနဲ႔အာသာမေၿပဘူး
ခပ္ညံ့ညံ့ဘီယာေတြနဲ႔အာသာမေၿပဘူး
အေပါစားအိပ္ယာေတြနဲ႔အာသာမေၿပဘူး
ေသြးၿပန္ေၾကာထဲတိုက္႐ုိက္မေရာက္တဲ့အႏုပညာနဲ႔
အာသာမေၿပဘူး
သံဆူးၾကိဳးပတ္ထားတဲ့ဖေယာင္းတိုင္အလင္းနဲ႔
အာသာမေၿပဘူး
ကာကီေရာင္မိုးဥတုနဲ႔အာသာမေၿပဘူး
အာသာမေၿပဘူး
အာသာမေၿပဘူး

သေဘာၤၿမဳပ္မွာကိုၾကိဳသိေနတဲ့ၾကြက္တစ္ေကာင္
စာ႐ြက္တစ္႐ြက္လိုဆုပ္ၿဖဲခံရၿခင္းမ်ား
႐ြဲ႕ေစာင္းသြားတဲ့အာ႐ံုၿမင္လက္ေရး
လည္ေခ်ာင္းထဲနင္ေနတဲ့အိပ္မက္
ေထြးထုတ္လို႔မရတဲ့သကၠရာဇ္
ရင္ဘတ္ေပၚၿပဳတ္က်လာတဲ့ၾကယ္တစ္ပြင့္
ေသာ့တူတစ္ေခ်ာင္းလိုပရိယာယ္
ကြယ္လြန္သြားၿပီၿဖစ္ေသာလၿပည့္ည
ဒါေတြဟာငါေတြ႕ခဲ့တဲ့မီးခိုးလံုးေတြ

မိုးတိမ္ေတြအရည္ေဖ်ာ္ ေခါင္းေလွ်ာ္ၿပီးၿပီ
နားထင္ေရာက္ေနတဲ့ေသြးနဲ႔ေၿခေဆးဖို႔
ကမၻာ့ၿမိဳ႕ၾကီးအားလံုးကိုအေၾကာင္းၾကားလိုက္ပါတယ္

ေမြးၿမဴေရးငါးတစ္ေကာင္မဟုတ္ခဲ့တာကို
ဂုဏ္ယူပါရေစ။ ။
လွသန္း



ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ရဲ႕နာေရး

သံမဏိ၊ကြန္ကရစ္
အီလက္ထ႐ြန္းနစ္
ကြန္ၿပဴတာခ်စ္ပ္ေတြနဲ႔တည္ေဆာက္ထားတဲ့
အမွည့္လြန္ကမၻာၾကီးထဲမွာ
သင့္ရဲ႕အာသာငမ္းငမ္းစားသံုးမႈကဘာလဲ
သင့္ရဲ႕အၾကီးမားဆံုးတင္ပို႔မႈကဘာလဲ

ေမးခြန္းေတြေၾကာင့္ေခ်ာ္လဲသြားႏိုင္ရဲ႕

ေက်ာင္းသား
အလုပ္သမား
ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား
အႏုပညာစားသံုးသူ
ဘ၀ဇယားမွာအေၿပာင္းအလဲေတြအမ်ားၾကီး႐ွိခဲ့ၿပီ

ယုတၱိ႐ွိတဲ့အလဲအလွယ္ေတြ
ကန္႔သတ္ေအာင္ပြဲေတြ
စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္အတည္ၿပဳခ်က္ေတြ

အဂၢါအယ္လင္ပိုးကေနပီမိုးနင္းအထိ
ၿမိဳ႕မၿငိမ္းကေနကာ့တ္ကိုဘိန္းအထိ
ကိုရာဇန္အကြီႏိုကေန မီဂ၀တီဆူကာႏိုအထိ
ဆက္သြယ္ၾကည့္မိတဲ့မ်ဥ္းေၾကာင္းေတြ
အား… ! ညေနေတာင္ေစာင္းသြားၿပီ

ဘာမဆိုေစ်းၾကီးေပး၀ယ္ေနရတဲ့ေခတ္
ႏြံနစ္ေနတဲ့လွည္းဘီး
ၾကိဳး၀ိုင္းထဲပီယာႏိုတီးသူ
စံုလံုးကန္းေနတဲ့ဒိုင္သူၾကီးမ်ား
ညေနစာကငါ့ကိုၿပန္စားတဲ့ည
ေစာ္ကားမႈဟာသိမ္ေမြ႕လြန္းတယ္

လေရာင္မွာလိင္ဆြဲေဆာင္မႈ႐ွိပါသလား
တကၠစီလွမ္းတားလိုက္ေလ
စီးပြားေရးမဂၢဇင္းတစ္အုပ္ထဲမွာ
“ေမြ႕ယာဆိုတာလည္းရင္းႏွီးၿမဳပ္ႏွံမႈတစ္မ်ိဳးပါပဲ” တဲ့

ဒါခပ္ညံ့ညံ့႐ုပ္႐ွင္တစ္ကားမဟုတ္ဘူး
မ်က္ႏွာမသစ္ခင္ေရာက္လာတဲ့ေမးခြန္းေတြအတြက္
အပူတၿပင္းေရးလိုက္တဲ့ကဗ်ာ
နာေရးေၾကာ္ၿငာတစ္ခုလည္းၿဖစ္ႏိုင္ရဲ႕။ ။
လွသန္း


လက္မ႐ြံ႕ကဗ်ာ

နာမက်န္းေသာေန႔ရက္မ်ား
ၿပန္ဖို႔ရာအိမ္အဆင္သင့္
သြားဖို႔ရာသံသရာအဆင္သင့္
နာဖို႔ရာ ခႏၶာကိုယ္ဆင္သင့္

နာၿခင္းပင္လယ္ကို႐ြက္လႊင့္ၿပီးမွ
ၿပန္လည္႐ွင္သန္ၿခင္းကမ္းေၿခမွာ အပမ္းေၿဖရမလား
ဒါမွမဟုတ္
ေသၿခင္းကၽြန္းစုဆိုက္ကပ္မွာလား

ေလာေလာဆယ္မွာ
စိတ္ဓါတ္ကဘယ္လို႐ွိပါသလဲ

႐ုပ္ကသာေဆး႐ံုေပၚမွာ
စိတ္ကဘေရာ့ဒ္ေ၀းဇာတ္ခံုေပၚေရာက္ေန

႐ုပ္ကသာလူနာကုတင္ေပၚမွာ
စိတ္ကတိန္အန္မင္ရင္ၿပင္ေရာက္ေန

႐ုပ္ကသာအိပ္ယာေပၚမွာ
စိတ္က ကားလ္းေပါ့ပါး ရဲ႕စာအုပ္ထဲမွာ

႐ုပ္ကသာၿပိဳလဲက်ေန
စိတ္ကလြတ္လပ္ေရးေက်ာက္တိုင္လိုမားမားမတ္မတ္

ငုတ္တိုင္ကၾကိဳးမၿပတ္ေသးသ၍
ကၽြန္ေတာ့္မွာသတၱိ႐ွိပါတယ္။ ။
လွသန္း





နာမည္တစ္ခု၏စ်ာပန

(၁)
ကၽြန္ေတာ့္ကိုဘယ္သူမွေသေသခ်ာခ်ာမသိၾကပါ
စာအုပ္ေတြတစ္အုပ္ၿပီးတစ္အုပ္ဖတ္ေနမိတယ္
ကၽြန္ေတာ့္ကိုဘယ္သူမွေသေသခ်ာခ်ာမသိၾကပါ
သီခ်င္းေတြတစ္ပုဒ္ၿပီးတစ္ပုဒ္နားေထာင္ေနမိတယ္
ကၽြန္ေတာ့္ကိုဘယ္သူမွေသေသခ်ာခ်ာမသိၾကပါ
႐ုပ္႐ွင္ေတြတစ္ကားၿပီးတစ္ကာၾကည့္ေနမိတယ္
ကၽြန္ေတာ့္ကိုဘယ္သူမွေသေသခ်ာခ်ာမသိၾကပါ
မိန္းမတစ္ေယာက္နဲ႔မွားယြင္းၿငိစြန္းမိတယ္
ကၽြန္ေတာ့္ကိုဘယ္သူမွေသေသခ်ာခ်ာမသိၾကပါ
အနာဂတ္ကိုရိသဲ့သဲ့လုပ္ေနမိတယ္။

(၂)
ကၽြန္ေတာ့္ကိုဘယ္သူမွေသေသခ်ာခ်ာမသိၾကပါ
ပ်ားရည္ႏွင့္သြန္းေလာင္းၿပဳလုပ္ထားေသာသေႏၶသား
ကၽြန္ေတာ့္ကိုဘယ္သူမွေသေသခ်ာခ်ာမသိၾကပါ
အထိအေတြ႔မွာမၾကာခဏလူးလြန္႔မိတဲ့မိန္းမပ်ိဳလိုၿမစ္
ကၽြန္ေတာ့္ကိုဘယ္သူမွေသေသခ်ာခ်ာမသိၾကပါ
ဦးေခါင္းေတြထဲတိုးလွ်ိဳေပါက္ၿဖတ္စီးသြားမယ့္ေခတ္
ကၽြန္ေတာ့္ကိုဘယ္သူမွေသေသခ်ာခ်ာမသိၾကပါ
ေႏြဦးၾကိဳေတးသြားကိုညည္းတြားေနတဲ့ေၾကး၀ါ႐ြက္အိုမ်ား
ကၽြန္ေတာ့္ကိုဘယ္သူမွေသေသခ်ာခ်ာမသိၾကပါ
သတင္းကြန္ယက္ထဲမွာကိုယ့္ကိုယ္ကိုလက္သပ္ေမြးေနသူ

(၃)
ကၽြန္ေတာ့္ကိုဘယ္သူမွေသေသခ်ာခ်ာမသိၾကပါ
ကၽြန္ေတာ့္ကိုဘယ္သူမွေသေသခ်ာခ်ာမသိၾကပါ
ကၽြန္ေတာ့္ကိုဘယ္သူမွေသေသခ်ာခ်ာမသိၾကပါ
ကၽြန္ေတာ့္ကိုဘယ္သူမွေသေသခ်ာခ်ာမသိၾကပါ
ကၽြန္ေတာ့္ကိုဘယ္သူမွေသေသခ်ာခ်ာမသိၾကပါ။ ။
လွသန္း





နာမည္မ်ားနဲ႔ေန႔တစ္ေန႔


ေမွာင္ရီပ်ိဳးမိုးခ်ဳပ္တာနဲ႔
ကိုယ့္ကိုယ္ကိုေမးခြန္းထုတ္မိတယ္
“ ဒီေန႔ကိုမိမိရရ ဆုပ္ကိုင္မိရဲ႕လား” လို႔

လက္ထဲကအရက္ခြက္ေရ
မင္းငါ့ကိုၿပက္ရယ္ၿပဳႏိုင္ပါတယ္
တကယ္တမ္းက်ေတာ့လည္း
ေၿပာစရာစကားက မယ္မယ္ရရမ႐ွိလွ
“ကူ႐ိုဆာ၀ါ” တဲ့
“ကက္သရင္းဒင္းႏ်ဳဗ္ ” တဲ့
“ ထ႐ူးမင္းကပို႔တ္ ” တဲ့
“ အင္ဒီ၀ါးဟိုး” တဲ့

လြယ္လြယ္ေလးမွားလိုက္ၾက
ပန္းခ်ီဆရာကေၿပာတယ္
“မဲလ္ဂစ္ဘဆင္နဲ႔ငါကအသက္တူတူ…”တဲ့

လြယ္လြယ္ေလးမွားလိုက္ၾက
ခ်ာတိတ္မကေၿပာတယ္
“ကၽြန္မၿဖစ္ေနၿပီ”တဲ့

လြယ္လြယ္ေလးမွားလိုက္ၾက
မိတ္ေဆြကေၿပာတယ္
“ ကိုယ့္နံ႐ုိးနဲ႔ကိုယ္ၿပန္႐ိုက္ခံရတာေလာက္
နာတာမ႐ွိဘူး” တဲ့

ၿမစ္ေတြဟာမေၿဖာင့္မတ္သလို
ကံၾကမၼာဆိုတာေဒါင့္ၿဖတ္မ်ဥ္းတစ္မ်ိဳးပ
ဆိုက္ေဗးရီးယားေက်ာ႐ုိးမဟုတ္ပါဘူး

ဒ႑ာရီဆန္ဆန္မာေက်ာမႈမ်ိဳးကိုၿပသ
ပင္ကိုယ္ဗီဇနဲ႔စိတ္အားထက္သန္
ေၾသာ္..ဂ်င္ေမာ္ရစ္ဆန္လည္းေသခဲ့ၿပီ
ခု..ကာ့တ္ကိုဘိန္းလည္းေသသြားၿပန္ၿပီ

ပ်င္းပ်င္း႐ွိတိုင္း
႐ႈခင္းေတြၿပတင္းေပါက္ထဲထည့္ေဖ်ာ္ေသာက္
ေၾကာက္႐ြံ႕ေနမိတယ္

ခင္ဗ်ားအိပ္ယာထဲကို
ဆီလ္ဗီယာပလာ့သ္ေရာက္ဖူးလား
မာရီလင္မြန႐ုိးေရာက္ဖူးလား
(အဲဒီမိန္းမသံုးေယာက္စလံုး)
ကိုယ့္ကိုယ္ကိုသတ္ေသသြားတာ….

ေကာင္းၿပီ
ေဟာဒီအေမွာင္ထုထဲမွာ
ဘာမဆိုၿဖစ္ႏိုင္တယ္
ဒါေပမယ့္…ခ်စ္ႏိုင္စြမ္းကိုၿမွင့္တင္ၾက။ ။
လွသန္း


လက္ေမာင္းေသြးကိုေဖာက္ၾကည့္ၿခင္း (၁)

လက္တစ္ကမ္းမွာ
ေအာင္ၿမင္မႈ၊ေသၿခင္းတရားနဲ႔
မႈန္၀ါး၀ါးရာစုအသစ္တစ္ခု႐ွိရဲ႕

မိန္းမတစ္ေယာက္ကကၽြန္ေတာ့္ကိုေစာင့္ေနတာလား
ကၽြန္ေတာ္ကမိန္းမတစ္ေယာက္ကိုေစာင့္ေနတာလား
ေၿခလွမ္းေတြမွာအၿပစ္မ႐ွိ

သိၿပီးသားကိစၥေတြပါ
လိုအပ္ေနတာ ခရက္ဒစ္ကတ္လဲမဟုတ္
ဇိမ္ခံကားလည္းမဟုတ္
ကြန္ဒိုမီနီယမ္လည္းမဟုတ္
ဒီေန႔လိုအပ္ေနတာက
လြတ္လပ္မႈနဲ႔ထိမ္းၿမားလက္ထပ္ဖို႔သာ
ဒါေပမယ့္ေစ့စပ္ေၾကာင္းလမ္းၿခင္းေတာင္မေအာင္ၿမင္

ခက္တာက
ဘုရားသခင္ကလည္းကိုယ့္ဘက္မွာမ႐ွိ
ရာသီဥတုကလည္းကိုယ့္ဘက္မွာမ႐ွိ
ၿဖစ္ေနပံုကမခ်ိမဆန္႔
ဒါေပမယ့္လိပ္ၿပာသန္႔ခဲ့တယ္

ရထားကဘူတာ႐ံုကိုလိုက္႐ွာေနတာလား
ဘူတာ႐ံုကရထားကိုလိုက္႐ွာေနတာလား
သံလမ္းေတြမွာခံစားခ်က္မ႐ွိ
ပူၿပင္းတဲ့ေခါင္းစဥ္ကိုသယ္ထမ္းရင္း
ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ေလာင္ကၽြမ္းခဲ့ၿပီလဲ
ကိန္းဂဏန္းအတိအက် မေဖာ္ၿပႏိုင္
“ၿပဳတ္မက်ေစနဲ႔…
ၿပဳတ္မက်ေစနဲ႔….”တဲ့
ငါ့ကိုဆြဲမထားတဲ့အရာကဘာမ်ားပါလိမ့္

ၿငီးေငြ႕မႈေတြကစခဲ့တာလား
တပ္မက္မႈေတြကစခဲ့တာလား

ဒီဘ၀အတြက္မေလး႐ွားမွာကားေရေဆးတယ္
ေနာက္ဘ၀အတြက္ကဗ်ာေရးတယ္
ဒါဟာကၽြန္ေတာ္နဲ႔ေလာကၾကီးရဲ႕ဆက္ဆံေရးပါပဲ

ေသြးေၾကာထဲကေၾကၿငာခ်က္မွာ
လက္႐ွိပြဲေတာ္ေတြကိုၿငင္းတယ္
လက္႐ွိဆိုင္းဘုတ္ေတြကိုၿငင္းတယ္
လက္႐ွိဦးထုပ္ေတြကိုၿငင္းတယ္

႐ွင္း႐ွင္းေလးပါပဲ
အနာဂါတ္ကိုသင္မစဥ္းစားခဲ့ရင္
သင့္ကိုလည္း အနာဂါတ္ကစဥ္းစားမွာမဟုတ္ဘူး။ ။
လွသန္း


လက္မ႐ြံ႕ကဗ်ာဆရာ

ကိုလွသန္းကဗ်ာအတြက္မဲေပးၾကတာကိုၾကည့္ၿပီး ကၽြန္မကသူ႔အစားေပ်ာ္လိုက္တာ...
အမွန္က ကၽြန္မ စတန္႔ထြင္တာမဟုတ္ပါဘူး..ကဗ်ာေတြတင္ေပးၿပီး responseက
သိပ္မရေတာ့ စိတ္မွ၀င္စားရဲ႕လားဆိုတာသိခ်င္လာလို႔ခုလိုလုပ္ရတာပါ...
ကဲ...လာၿပီေနာ္
ဒီမွာ...လက္မ႐ြံ႕ကဗ်ာဆရာရဲ႕နိဒါန္း....



လက္မ႐ြံ႕ကဗ်ာ
သူမ်ားသီခ်င္းသံစဥ္ေတြကိုစာသားသြပ္ရေဲ့ေကာ္ပီသီခ်င္းေရးသမားဘ၀ကိုကၽြန္ေတာ္မေရြးခ်ယ္ခဲ့ဘူး။
ေပါေတာေတာ႐ုပ္႐ွင္ေတြဗီဒီယိုေတြအတြက္ဇာတ္ညႊန္းေရးတဲ့အလုပ္ကိုကၽြန္ေတာ္မေရြးခ်ယ္ခဲ့ဘူး။
သတ္ပံုေတာင္ေသေသခ်ာခ်ာမသိတဲ့အေရၿခံဳအယ္ဒီတာဘ၀ကိုကၽြန္ေတာ္မေရြးခ်ယ္ခဲ့ဘူး။သတင္းလို႔ထင္ရတဲ့ အတိုအစေတြေရးၿပီးေၿခာက္စားေၿမွာက္စားလုပ္တဲ့ေအာက္တန္းစား
စာနယ္ဇင္းသမားဘ၀ကိုကၽြန္ေတာ္မေရြးခ်ယ္ခဲ့ဘူး။
ဘ၀မွာပင္ပန္းမယ္၊ဆင္းရဲမယ္၊ခက္ခဲမယ္၊ဒုကၡေရာက္မယ္ဆိုတာသိသိနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ကဗ်ာဆရာဘ၀ကိုပဲေက်ေက်နပ္နပ္ေ႐ြး
ခ်ယ္ခဲ့ပါတယ္။ပတ္၀န္းက်င္မွာကားပြဲစားေလာက္မွ၊ခ်ဲထီေရာင္းသူေလာက္မွလူအထင္မၾကီးတဲ့ကဗ်ာဆရာဘ၀ကိုပဲ ေသေသ
ခ်ာခ်ာေရြးခ်ယ္ခဲ့ပါတယ္။
သကၠရာဇ္ ၂၀၀၀ၿပည့္ႏွစ္တ၀ိုက္မွာ လက္ေရးစာမူေတြပံုႏွိပ္စာလံုးၿဖစ္လာဖို႔ခက္ခဲခဲ့ရပါတယ္။မဂၢဇင္းစာမ်က္ႏွာေတြနဲ႔လမ္းခြဲ
ခဲ့ရတယ္။၀မ္းနည္းစရာေတာ့မ႐ွိပါဘူး။၁၉၈၂ခုႏွစ္ေဖေဖာ္၀ါရီလကစခဲ့တဲ့ကဗ်ာခရီးဟာ ၂၀၀၂ခုႏွစ္ေဖေဖာ္၀ါရီလမွာအႏွစ္
၂၀႐ွိခဲ့ပါၿပီ..။
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕အႏွစ္၂၀ကဗ်ာခရီးမွာ ေက်းဇူးတင္ရမယ့္သူမ်ားစြာ႐ွိပါတယ္။ကၽြန္ေတာ့္ကိုလူၿဖစ္ေအာင္ေမြးခဲ့ၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕
ကဗ်ာေရးသမားဘ၀ကို ကန္႔ကြက္ၿခင္းေထာက္ခံၿခင္းမၿပဳခဲ့တဲ့ အေဖနဲ႔အေမကိုလည္းေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ကၽြန္ေတာ့္ကိုကဗ်ာ
ေရးၿဖစ္ေအာင္လံႈႈ႕ေဆာ္ခဲ့တဲ့ ကမၻာေပၚက ကဗ်ာဆရာမ်ားနဲ႔ ကဗ်ာမ်ားကိုလည္းေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ကဗ်ာမ်ားကို
မဂၢဇင္းစာမ်က္ႏွာမ်ားမွာေဖာ္ၿပေပးခဲ့တဲ့ အယ္ဒီတာမ်ားကိုလည္းေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ကဗ်ာမ်ားကိုဂ႐ုတစိုက္ဖတ္
ၿပီးကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ကဗ်ာမ်ားကိုအသိအမွတ္ၿပဳသူမ်ားကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ကဗ်ာဆရာဘ၀အခက္အခဲမ်ားကို စာနာနားလည္စြာကူညီေၿဖ႐ွင္းေပးခဲ့တဲ့ သူငယ္ခ်င္းအေပါင္းအသင္းမ်ားကိုလည္းေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ေရးခ်င္တာေတြပဲေရးၿပီး
မေရးခ်င္တာေတြကိုမေရးတဲ့ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ကၽြန္ေတာ္လည္းေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ထိုင္ၿပီးသူမ်ားအတင္းေၿပာရင္း မဂၢဇင္းေတြထဲမွာေဖာ္ၿပမခံရတဲ့ ကဗ်ာေတြကိုေရးေနမိတာ ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀ရဲ႕
ေလာေလာဆယ္အဓိပၸါယ္ပါပဲ။
လွသန္း

“အတၱမွတ္စုမ်ား” မွေကာက္ႏႈတ္ခ်က္


လက္မ႐ြံ႕ကဗ်ာဆရာ

Tuesday, November 4, 2008

ၿမန္မာကဗ်ာဆရာေတြထဲမွာ ကၽြန္မ ႏွစ္သက္တဲ့ ကဗ်ာဆရာတစ္ေယာက္႐ွိပါတယ္။ သူ႔ကဗ်ာေတြက မႏူးညံ့ဘူး..မေၾကာ ၾကမ္းတမ္းတယ္...ဒါေပမယ့္ ..ကၽြန္မသူ႔ကို ငယ္ငယ္ေလးတည္းကဖတ္ခဲ့တယ္။
ကၽြန္မတကယ္စာေပေလာကထဲေရာက္ေတာ့ သူ ေရၿခားေၿမၿခားကိုေရာက္ေနတယ္လို႔ၾကားၿပီး သူ႔ကဗ်ာေတြသိပ္မေတြ႕ခဲ့ရဘူး...သူၿပန္ေရာက္လာတယ္ၾကားေပမယ့္ သူ႔ကဗ်ာေတြက
အေတြ႕နည္းတယ္လို႔ထင္ခဲ့တာ ေနာက္မွသိရတာက သူတၿခားနာမည္တစ္ခုနဲ႕ေရးတယ္တဲ့ ..(အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္..)
အဲဒီကဗ်ာဆရာ က ကိုလွသန္း ပါ...သူ႔ကို ၾကည္ေမာင္သန္း လို႔လည္းသိၾကပါတယ္။
တၿခားနာမည္နဲ႔လည္းသိရင္သိေနႏုိင္ပါေသးတယ္။
တခ်ိဳ႕ ကေတာ့ သူ႔ရဲ႕ ဒပယင္း ဆိုတဲ့ကဗ်ာနဲ႕သူ႔ကိုတြဲသိႏုိင္ပါတယ္။ ကၽြန္မ သတင္းတစ္ခုမွာေတြ႕လုိက္ရတယ္။ အဲဒီကဗ်ာ (ဒပယင္း)ကို တၿခားၿပႆနာ႐ွိတဲ့ကဗ်ာတစ္ပုဒ္နဲ႔ယွဥ္ၿပီး ကိုလွသန္းက်ဘာၿဖစ္လို႔ ကဗ်ာေရးခြင့္ပဲပိတ္တာလဲ လို႔ေမးထားတာပါ..
ကၽြန္မတစ္ေယာက္တည္းရဲ႕အၿမင္နဲ႔ေၿပာရရင္..ကိုလွသန္း ဟာ ကဗ်ာဆရာပါ..သူဟာသူေရးခ်င္တာပဲေရးၿပီး မေရးခ်င္တာေတြကို
ဟန္လုပ္မေရးတတ္တဲ့ကဗ်ာဆရာလည္းၿဖစ္ပါတယ္...။ကဗ်ာဆရာဟာ ေခတ္ကိုထင္ဟပ္ေစတဲ့ သူ႔ရင္ကိုမွန္တဲ့ အရာေတြကိုပဲ
ကဗ်ာအၿဖစ္အသက္သြင္းတာပါ..အဲဒီတြက္ သူ႔မွာ Poetic license ဆိုတာ႐ွိပါတယ္။အဲဒီအတြက္လို႔ ကၽြန္မကေတာ့ၿမင္တာ
ပါပဲ...။
ကၽြန္မဆီမွာ ကိုလွသန္းရဲ႕ ကဗ်ာေရးႏွစ္ ၂၀ၿပည့္ အမွတ္တရထုတ္ထားတဲ့ လက္မ႐ြံ႕ကဗ်ာ ဆိုတဲ့စာအုပ္ကေလး႐ွိပါတယ္။
စိတ္၀င္စားသူ ၁၀ေယာက္အထက္ေလာက္႐ွိရင္ ကၽြန္မ တင္ေပးခ်င္ပါတယ္...(မဲေတာင္းတာ :) )
အေၾကာင္းၿပန္ေပးၾကပါေနာ္.....


အလြမ္းႏွင့္ေရးေသာၿပဇာတ္

၂၀၀၆ ႏွစ္ကုန္ကာနီးကေရးထားတဲ့၀တၳဳပါ..People Magazine (ၿမန္မာၿပည္ကေနာ္) လူပန္႔ငယ္ ေတာင္းတာနဲ႔ေပးလိုက္တယ္။
အဲဒီမွာပဲပါသြားတယ္ထင္တာပဲ ..(မွတ္ဥာဏ္ေတြကတအားကိုေကာင္းေနေတာ့တာ..)



အလြမ္းႏွင့္ေရးေသာၿပဇာတ္

ယေန႔သည္ခ်စ္သူ႔ေမြးေန႔ၿဖစ္သည္။သို႔တိုင္လ်က္..ကၽြန္မက ေသဆံုးရန္ အသင့္႐ွိမေနေသးသည့္အတြက္ခြင့္လႊတ္ပါခ်စ္သူ..။
တစ္ေနကုန္တေနခမ္းစိုက္ပိ်ဳးထားေသာၿဖဴစင္ၿခင္းပ်ိဳးပင္မ်ား၊ရိတ္သိမ္းသူမဲ့ၿဖစ္ေနသည္။ခြင့္လႊတ္ပါ..Christina Rosette..
သင့္“သီခ်င္း”အားကၽြန္မကိုသီဆိုခြင့္ၿပဳပါ။
ယေန႔သည္ခ်စ္သူေမြးဖြားခဲ့ေသာေန႔တစ္ေန႔ၿဖစ္သည္။ကၽြန္မထြက္ခြာသြားသည့္အခါ..ႏွင္းဆီပင္မ်ား
မစိုက္ပ်ိဳးရန္မွာခဲ့ခ်င္ပါသည္။ယေန႔သည္ခ်စ္သူ႔ေမြးေန႔ၿဖစ္သည္။
ၿပကၡဒိန္တြင္အထင္ကရပါ၀င္မေနေသာေန႔တစ္ေန႔လည္းၿဖစ္ခ်င္ၿဖစ္လိ္မ့္မည္။ထို
ေန႔သည္မိုးေန႔တစ္ေန႔မဟုတ္ပါပဲလ်က္ စြတ္စိုေနခဲ့သည္ကိုေတာ့ကၽြန္မတစ္ေယာက္တည္းသိပါသည္။
ေနေရာင္ၿခည္တခ်ိဳ႕ကိုၾကိဳတင္ခူးဆြတ္သိမ္းဆည္းမထားမိသည့္အတြက္ခြင့္လႊတ္ပါခ်စ္သူ။
နံနက္ခင္းေန႔သစ္၏အစမွာပင္ ကၽြန္မထုဆစ္ေရးခ်ယ္ထားခဲ့ေသာခ်စ္ၿခင္း၏သေကၤတမ်ား
လူးလာေခါက္တံု႔ ႏွင့္ရင္ခုန္လႈပ္႐ွားေနခဲ့ၾကသည္။
ခုခါမွေတာ့..သူတို႔လညး္ေၿခကုန္လက္ပမ္းက်ကာနားလည္ရခက္ေနေပလိမ့္မည္။
ခန္႔မွန္းတြက္ဆ၍မရေသာအရာမ်ားထဲတြင္ “ကံၾကမၼာ”ဟုနာမည္လွလွေလးတတ္ထားေသာဇာတ္ညႊန္းမ်ားပါသည္။
ထုိဇာတ္ညႊန္းတြင္ကၽြန္မသည္ဇာတ္ရံအၿဖစ္လြမ္းရလိမ့္မည္ဟုဘုရားသခင္က
ခ်စ္ၿခင္းအားၿဖင့္ၾကိဳမေၿပာထားခဲ့ေပ။ထိုခ်စ္ၿခင္းအားၿဖင့္ပင္ကၽြန္မအသက္႐ွင္လ်က္
႐ွိေနေသးသည္။ Praise the Lord, Amen.
“ေမာ႐ူးဆိုး”ေရးသားခဲ့သည့္ “ေမြးေန႔”ဆိုသည့္ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ကိုလက္ေဆာင္အၿဖစ္ေပးခ်င္ေနမိသည္။
သို႔ေသာ္..နာရီလက္တံမ်ားက ကၽြန္မကိုသစၥာေဖာက္သြားခဲ့ၾကသည္။
ေပ်ာ္စရာမေကာင္းေသာအေရာင္မ်ားပါ၀င္သည့္ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္ကိုစိတ္လို
လက္ရသီဆိုေရးစပ္ခြင့္သည္ကၽြန္မႏွင့္မွတိတိပပသက္ဆုိင္သည္တဲ့လား။
ေခ်ာက္ကမ္းပါးမ်ားကိုကပ္မေလွ်ာက္ခဲ့ပါ..။
မေတာ္တဆေလးနက္သိမ္ေမြ႕သြားေသာကံတရားသည္“ခ်စ္ၿခင္း”ၿဖစ္ေနခဲ့သည္။
ယေန႔သည္ခ်စ္သူကိုေမြးဖြားခဲ့ေသာေန႔တစ္ေန႔ၿဖစ္သည္ဟုဆိုသည္။
လူတို႔၏စိတ္ကူးစိတ္သန္းမ်ားႏွင့္ယက္လုပ္ထားေသာတာ႐ွည္
ခံအိပ္မက္မ်ားသည္အဆိပ္သင့္ေနေၾကာင္းကၽြန္မကိုယ္ကၽြန္မသတ္ိမေပးရေသးပါ။
ခံႏိုင္ရည္မ႐ွိေသာညမ်ားစြာကိုေမြးဖြားေပးေသာဖန္ဆင္း႐ွင္သည္ အဘယ္သူနည္း။
ကၽြန္မသည္ကၽြန္မနန္းေတာ္၏ေနာက္ဆံုးဘုရင္မၿဖစ္သည္။ေနာက္ထပ္ပြင့္စရာပန္းမ႐ွိေတာ့သလို
ၿဖစ္ရန္စစ္ပြဲမ်ားလည္းမ႐ွိေတာ့ပါ..။
ခ်စ္သူကိုေမြးဖြားခဲ့သည့္ေန႔က စစ္ပြဲတစ္ပြဲတစ္ေလမ်ားၿဖစ္ပြားခဲ့ဘူးသလား။မေသခ်ာပါ။
ထို႔ေၾကာင့္မေသခ်ာမႈမ်ားစြာကိုမႈတ္သိမ္းၿငိမ္းသတ္ပစ္လိုက္ကာ..
ေသခ်ာသည့္“ခ်စ္ၿခင္း”တစ္ခုတည္းကိုသာခ်န္ထားခဲ့လိုက္သည္။
ခ်စ္သူကိုပူေစာ္ပသရန္ၿဖစ္သည္။
ဤေမြးေန႔မွသည္ခ်စ္သူ၏ေ႐ွ႕ဆက္အနာဂါတ္သည္႐ွင္သန္လိုေသာလမ္းေၾကာင္းမ်ားစြာႏွင့္
ေမႊးပ်ံ႕ေနခဲ့ပါေစ…။ခရမ္းေရာင္သစၥာပန္းတစ္ပြင့္၏အတၳဳပၸတၱိသည္ အလြမ္း…ၿဖစ္သည္။
တစ္ခ်ိန္ကေတာ့ထိုအလြမ္းမ်ားကိုကၽြန္မက ေမ့ေလ်ာ့ေနခဲ့ဖူးသည္။
Haply I may remember, haply I may forget..
ဂႏၶမာပန္း၀ါ၀ါမ်ားေစြးေစြးေတာက္ဖူးပြင့္ရာေန႔သည္ ခ်စ္သူ႔ေမြးေန႔ၿဖစ္သည္။
အၿပာေရာင္ဥႆဖယားပြင့္မ်ားႏွင့္ခပ္ဆင္ဆင္တူေသာ ခံစားမႈမ်ားကိုၿဖစ္တည္ေစခဲ့သူ အ႐ွင္…သခင္..။
သင့္အားဂႏၶမာပြင့္မ်ားႏွင့္ပူေစာ္ခြင့္ေပးပါ။ႏိုက္တင္းေဂးလ္ငွက္တစ္ေကာင္
၏ငိုေၾကြးပူေဆြးမႈကဗ်ာတစ္စကိုယူေဆာင္သြားခဲ့ေသာ CG Rosette သင့္အားကၽြန္မေက်းဇူးမတင္ပါ။
ဒါဏ္ရာဒါဏ္ခ်က္မ်ားႏွင့္႐ုန္းထရန္ၾကိဳးစားေနေသာ ၿမက္ခင္းစိမ္းစိမ္းေလးတစ္ပြင့္..
ကၽြန္မဦးေခါင္းထက္တြင္လန္းဆတ္စြာတည္႐ွိေနခဲ့သည္။
“ခ်စ္ၿခင္းေတြက..ဆိတ္သုဥ္းသြားခဲ့တာလား..? ”။
နဂိုတည္းကထင္ေယာင္ထင္မွားတည္႐ွိခဲ့တာလား..။
အေသေစာခဲ့ေသာ ဟိုက္ဇင္းဘတ္သာ႐ွိခဲ့လ်င္ေၿဖ႐ွင္းေပးႏိုင္လိမ့္မည္လား…။
မေသခ်ာပါ..။ခုေတာ့ကမၻာၾကီး၏အနာဂါတ္သည္ကၽြန္မႏွင့္အတူဘီးတပ္ကုလား
ထိုင္တစ္လံုးေပၚေရာက္ေနခဲ့ရသည္။ကၽြန္မကေရာ…ၿငင္းဆန္တတ္မႈေတြကိုခဲရာခဲဆစ္ေမြးၿမဴရင္းေသဆံုးေနခဲ့ရသည္ပဲ..။
တၿဖည္းၿဖည္းေနၿမင့္လာၿခင္းႏွင့္အတူ..ကၽြန္မ၏႐ူးသြပ္မႈမ်ားကလည္းလူမသိသူမသိၿမင့္တက္လာခဲ့သည္။
ေမြးေန႔လက္ေဆာင္အၿဖစ္ နား႐ြက္တစ္ဖက္ၿဖတ္ေပးလိုက္ရန္ စိတ္ကူးမ႐ွိပါပဲလ်က္
ယဥ္ယဥ္ေလးႏွင့္႐ူးသြပ္သြားခဲ့ရၿခင္းၿဖစ္သည္ကိုသိလ်င္…..
သင္ရင္ထုမနာၿဖစ္ေနလိမ့္မည္ဟု…ကၽြန္မ မထင္ပါ။အေၾကာင္းမွာ ကၽြန္မသည္
အဘယ္သူႏွင့္မွမသက္ဆိုင္ေသာသက္႐ွိၿဖစ္ၿပီး
ကၽြန္မသက္ဆိုင္ခဲ့ေသာတစ္ခုတည္းေသာသက္႐ွိသည္“ခ်စ္သူ”ၿဖစ္သည္။
ယေန႔သည္ထိုတစ္ခုတည္းေသာသက္႐ွိခ်စ္သူ၏ေမြးေန႔ၿဖစ္သည္။
က်ိမ္စာသင့္ထားသူတစ္ေယာက္အလားေဆာင္းကႏၱာရကို
တစ္ေနကုန္ ၿဖတ္ကူးလာခဲ့ရသည့္တိုင္ ..ပန္းတိုင္ကမ႐ွိ။
ၾကံဳရာအိုေအစစ္မ်ားကိုလည္းကၽြန္မက အယံုအၾကည္မ႐ွိၿပန္..။
ထို႔ေၾကာင့္..လေရာင္ၿဖင့္ေရာစပ္ထားေသာ၀ိုင္တစ္ခြက္ကို ေမာ့ေသာက္ပစ္လိုက္သည္။
သို႔တိုင္လ်က္…ကၽြန္မက မူးယစ္မသြားပဲယစ္မူးက်န္ေနခဲ့သည္ကအံ့ၾသစရာ..။
ေနေရာင္တခ်ိဳ႕တိမ္းပေပ်ာက္ကြယ္သြားေတာ့မည့္ေန႔သည္ခ်စ္သူ႔ေမြးေန႔ၿဖစ္သည္။
လာေရာက္ရန္မဖိတ္ေခၚပါပဲလ်က္ေမွ်ာ္လင့္ေနမိၿခင္သည္..႐ူးသြပ္မႈတစ္ခုမဟုတ္ပါ။
တိတ္ဆိတ္စြာနားလည္ၿခင္းၿဖစ္သည္။ပန္းႏုေရာင္ဆန္ေသာႏွင္းဆီပြင့္တခိ်ဳ႕၏
ဖ်ားေယာင္းတတ္ေသာရန႔ံသည္ကၽြန္မအတြက္ေတာ့သိပ္အသံုးအ၀င္လွပါ။
တဒဂၤဆိုေသာအခိ်န္သည္သကၠရာဇ္မည္မွ်ၾကာေညာင္းပါသနည္း။
ကမၻာၾကီး၏တစ္ဖက္ၿခမ္းကလင္းခ်င္းေနခ်ိန္တြင္တစ္ဖက္ၿခမ္းကေမွာင္ေနခဲ့လိမ့္မည္။
ယခုကၽြန္မ၏ကမၻာၿခမ္းအေမွာင္လႊမ္းေတာ့မည္။ခ်စ္သူ၏ေန႔ရက္မ်ားလင္းခ်င္းေတာက္ပေနခဲ့ပါေစ။
ကၽြန္မ မဟုတ္ေသာတစ္စံုတစ္ေယာက္ႏွင့္႐ြတ္ဆိုသစၥာၿပဳခဲ့ၾကသည့္
စကားသံမ်ားကၽြန္မႏွင့္ကမၻာၿခားေနခဲ့ပါေစ။ဘ၀အဆက္ဆက္သံသရာအဆက္ဆက္ဆိုေသာ
ၾကိဳးမ်ားအေၾကာင္း ကၽြန္မၾကိဳးစားေမ့ေလ်ာ့ထားလိုက္ပါမည္။
ကၽြန္မကခ်ည္ေႏွာင္မႈမ်ားကိုမလိုလားခဲ့သူပါ။
သို႔တိုင္လ်က္ အခ်ည္ခံခ်င္ေသာၾကိဳးေလးတစ္စေတာ့
႐ွိေနခဲ့သည္။ထိုၾကိဳးကေလး၏ေမြးေန႔သည္ဒီေန႔ၿဖစ္သည္။
မၿပီးဆံုးေသးပါ။ And if thou wilt remember, and if thou wilt forget…
ၿငိမ္းေအးၿခင္း၏အစစ္အမွန္တရားသည္ခ်စ္ၿခင္းၿဖစ္ေစခ်င္သည္။
ၿဖဴစင္လြန္းေသာတိမ္လႊာေလးတစ္စတြင္လႊတ္တင္ေပးရင္း
စၾက၀ဠာ၏ဟိုမွာဘက္ကမ္းသို႔ပစ္လႊတ္လိုက္ခ်င္သည္။
သို႔ေသာ္…ေနေရာင္တို႔ကအိုက်လာခဲ့ေလၿပီ..။ကုန္ဆံုးေတာ့မည့္ေမြးေန႔ဆုေတာင္းတစ္စကို..
တစ္ဖဲ့ခ်င္းဖဲ့ေခၽြရင္းစမ္းေရတြင္ေမွ်ာပစ္လိုက္သည္။ခ်စ္သူကလက္မခံခ်င္၍ခ်စ္သူထံမေရာက္ခဲ့သည့္
တိုင္ ထိုဆုေတာင္းမ်ားသည္စမ္းေရ၏ခ်စ္ၿခင္းအားၿဖင့္ေအးၿမေနခဲ့လိမ့္မည္။
တစ္စစႏွင့္ေလာင္းကၽြမ္းကုန္ဆံုးသြားေသာခ်စ္သူ၏ေမြးေန႔ကိုၾကည့္ရင္း
လြဲေခ်ာ္မႈေတြအေၾကာင္းစဥ္းစားေနမိသည္။ကံတရားကိုေခါင္းခ်င္းဆိုင္တုိက္ရန္
ကၽြန္မတြင္လက္က်န္အင္အားမ႐ွိေတာ့ပါ။အရာရာသည္ကၽြန္မအတြက္ေတာ့
႐ႈံးနိမ့္က်ဆံုးမႈမ်ားသာၿဖစ္သည္။သို႔တိုင္လ်က္…ခ်စ္သူ၏ေမြးေန႔တြင္ခ်စ္သူက
အၿခားေသာတစ္စံုတစ္ေယာက္ႏွင့္႐ွိေနႏိုင္ခဲ့ၿပီးကၽြန္မက အၿခား
ေသာ တစ္စံုတစ္ေယာက္ႏွင့္အတူ႐ွိမေနၿခင္းအတြက္ ေက်နပ္ေၾကကြဲေနမိပါေတာ့သည္။
မေနာ္ဟရီ