အကန္းေတြမၿမင္ႏိုင္ေသာအလင္းေရာင္

Saturday, March 7, 2009

အကန္းေတြမၿမင္ေပမယ့္ အလင္းေရာင္ကေတာ့အလင္းေရာင္ပါပဲ..တဲ့။စကားပံုတစ္ခုရွိပါ
တယ္။အေၿပာရက္စက္သလိုရွိေပမယ့္မွန္လည္းမွန္တယ္။ အႏုပညာေတြဘာေတြလာေၿပာ
မေနနဲ႔ဗ်ာ…က်ဳပ္တို႕ကမခံစားတတ္ဘူး…ဆိုတဲ့လူေတြနဲ႔ၾကံဳရတဲ့အခါတိုင္း၊အဲဒီစကားပံုေလး
ကေခါင္းထဲေရာက္လာပါေတာ့တယ္။သူမခံစားႏိုင္တဲ့အတြက္၊ကၽြန္ေတာ္စိတ္မေကာင္းပါဘူး။
သူမၿမင္ေပမယ့္အႏုပညာကေတာ့ ရွိေနပါတယ္။ ရသဟာ ရသေၿမာက္စြာရွိေနတာပါပဲ။
တာရာမင္းေဝ
ၿပိဳင္ၿမင္းတိုရဲ႕ခြာသံ ၅

မေန႔ကစီေဘာက္ထဲမွာ..လာထားသြားတဲ့စာတစ္ေၾကာင္းကိုေတြ႕ေတြ႕ခ်င္းေခါင္းထဲေရာက္လာ
တာအဲဒီစကားပံုေလးပါ။အမွန္ကေတာ့ၿပိဳင္ၿမင္းတို႔ရဲ႕ခြာသံဆိုတာကဘာ၊တာရာမင္းေဝဆိုတာ
ကဘာ…ၿပန္ရွင္းေနရဦးမယ့္လူပိန္းေတြအတြက္ကေတာ့ ကၽြန္မမွာတာဝန္မရွိပါဘူး။ကၽြန္မတာ
ဝန္ရွိတာက ရသစာေပအတြက္ပါ။
သကၠတအႏုပညာမွာ.ရသ.ဟာ.ေလာကလြန္အေၾကာင္းအရာလို႔ဆိုပါတယ္။ေလာကအေၾကာင္း
အရာေတြကိုအႏုပညာနဲ႔ယွက္ေဖာက္ထံုမႊမ္းလိုက္ၿခင္းအားၿဖင့္ရရွိလာတဲ့ရသအေၾကာင္းအရာ
ေတြဟာေလာကအေၾကာင္းအရာေတြ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ေလာကလြန္အေၾကာင္းအရာေတြၿဖစ္
ေနၿပီ….လို႔ဆိုထားတဲ့အတြက္…အႏုပညာခံစားမႈပါရမီမပါတဲ့လူပိန္းေတြနားမလည္ႏိုင္တဲ့ကိစၥ
ၿဖစ္သြားပါၿပီ။
ေလာကထဲမွာအသိေလးမ်ိဳးရွိပါတယ္။ ဒါဟုတ္ပါတယ္….ဆိုတဲ့အေပါင္းလက ၡဏာ(+)အသိ၊
ဒါမဟုတ္ဘူး….ဆိုတဲ့ အႏုတ္လကၡဏာ(-)အသိ၊ ဒါဟာဒါနဲ႔ေတာ့တူတယ္…..ဆိုတဲ့ညီမွ်ၿခင္း
(=)အသိ၊ ဒါဟာဟုတ္မွဟုတ္ရဲ႔လား ဆိုတဲ့ေမးခြန္းဝင္(?)…အသိဒီေလးမ်ိဳးပါပဲ။အဲဒါေတြဟာ
ေလာကအသိၿဖစ္ပါတယ္။ေလာကထဲကအရာေတြကို အသိေလးမ်ိဳးနဲ႔သိတာမ်ိဳးပါ။ဒါေပမယ့္
ရသသိကေတာ့အဲလိုမဟုတ္ပါဘူးလို႔နာယဒႆနဂိုဏ္းဝင္ပညာရွင္တစ္ဦးၿဖစ္တဲ့သီရိသကၤုတ
ကဆိုခဲ့ပါတယ္။ရသသိဟာေလာကလြန္တဲ့ ေလာကလြန္အသိၿဖစ္ပါတယ္။
ေလာကထဲမွာအရာတစ္ခုကိုသိဖို႔တစ္ခုုခုနဲ႔သက္ေသၿပၿပီးမွသိလို႔ရတယ္။အရာတစ္ခုရွိေၾကာင္း
ကိုအသိတစ္ခုနဲ႔သက္ေသၿပမယ္ဆိုရင္အဲဒီအသိရွိထားေၾကာင္းကိုလည္း တၿခားအသိတစ္ခုနဲ႔
သက္ေသၿပရပါတယ္။မီးခိုးမဆံုးမိုးမဆံုးေတြလို႔ ခြာသံထဲမွာ.....သူ....ေရးခဲ့ဖူးတာကိုမွတ္မိ
ေနပါတယ္။ေလာကကိုေတာ့အဲလုိပဲသိရပါတယ္။ဒါေပမယ့္ေလာကလြန္သေဘာမွာေတာ့အဲလို
မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။
ပစၥည္းတစ္ခုရွိေၾကာင္းအလင္းရွိမွၿမင္ရမွာၿဖစ္ေပမယ့္..အလင္းရွိေနေၾကာင္းကိုေတာ့သက္ေသၿပ
စရာမလိုပါဘူး။အလင္းဟာသူရွိေၾကာင္းသူကိုယ္တိုင္သက္ေသၿပႏိုင္ပါတယ္။ရသ..ဆိုတာကလဲ
ဒီလိုပါပဲ။
အမွန္တကယ္က ကၽြန္မ ဒါေတြကိုလိုက္ရွင္းမေနခ်င္ပါဘူး။အထူးသၿဖင့္စာဖတ္မနာတဲ့ ရသစာ
ေပဆိုတာဘာမွန္းေသခ်ာမသိတဲ့ ကူးယူဆက္စပ္မႈေတြနဲ႔ရွင္သန္ေနတဲ့ အင္တာနက္စာမ်က္နွာ
ေပၚကစာဖတ္သူလို႔သူတို႔ကိုယ္သူတို႔ခံယူထားတဲ့လူတန္းစားခပ္ညံ့ညံ့တခ်ိဳ႕အတြက္ပိုၿပီးမလိုအပ္
ပါဘူး။ ကၽြန္မအတြက္လိုအပ္တာက အႏုပညာဖန္တီးမႈ နဲ႔ အဲဒိအေပၚမွာတာဝန္ယူမႈပါပဲ။
မနက္ကပဲ စိတ္အခ်ဥ္ေပါက္လာလို႔ ကိုၾကြက္ရဲ႕ အသံဗလံမ်ားဆိုတာကို တမင္ရိုက္တင္ေပးခဲ့
ပါတယ္။ ကၽြဲပါးေစာင္းတီးဆိုသလိုပါပဲ ။အဲဒါက ကၽြဲေတြအတြက္အၾကံဳးဝင္ပံုမရပါဘူး။ ကားမွား
စီးမိတယ္ထင္ရင္ ကၽြန္မတို႔ကလမ္းဆင္းေလွ်ာက္ရံုပါပဲ။အဲ..ဆင္းေလွ်ာက္တဲ့သူေတြေနာက္လိုက္
လာၿပီးကာမွ ဟိုဘက္လမ္းကပိုေကာင္းတယ္ဆိုတာမ်ိဳးကေတာ့ ခပ္ရိုင္းရိုင္းေၿပာရရင္ ရသသိမ
ေၿပာနဲ႔ လူလိုသိတဲ့စိတ္ကေလးေတာင္မရွိဘူးလို႔ပဲေၿပာစရာက်န္ပါေတာ့တယ္။
ပို႔စ္တစ္ခုတင္ၿပီးတိုင္း ကိုယ့္ပို႔စ္ကိုယ္ၿပန္ၿပန္ရွင္းေနရတာ ဘေလာခ့္ကာေတြအတြက္အလုပ္
တစ္ခုၿဖစ္ေနတာကိုၾကည့္ၿပီး ညည္းေငြ႕ေနတာၾကာပါၿပီ။ ဒါေၾကာင့္စဥ္းစားစရာအမ်ားၾကီးနဲ႔..
သိမ္းတင္သား ကိုရိုက္တင္ေပးလိုက္တာပါ။ ကေဘာက္တိကေဘာက္ခ်ာေဂဇက္ ဆိုတဲ့စာ
အုပ္မ်ိဳးကိုေယာင္မွားၿပီးကိုင္မိရင္ ရူးသြားႏိုင္ေၾကာင္းၾကိဳတင္သတိေပးခ်င္တဲ့အေနနဲ႔ဒီစာတစ္
ပုဒ္ေလာက္ကိုအၿမည္းတင္ေပးတဲ့သေဘာပါ။ဝမ္းစာၿပည့္မွ စာဖတ္နာမွနားလည္ႏိုင္မယ့္စာ
မ်ိဳးကို ဘာမွန္းမသိပါဘူးကြာလို႔လူေရွ႔သူေရွ႕ေၿပာၿပီးကိုယ့္ကိုယ္ကိုေဖာ္မသူေတာ္မလုပ္မိ
ေစဖို႔လူတစ္ခ်ိဳ႕ကိုသတိေပးခ်င္တာလည္းပါပါတယ္။
ဆိုလိုခ်င္တာကကိုယ့္ဦးေႏွာက္နဲ႔မႏိုင္ရင္ဝင္မလုပ္ပါနဲ႔။ကိုယ္မသိႏိုင္နားမလည္ႏိုင္ဘူးထင္ရင္
အသာေလးေကြ႕ေရွာင္သြားပါ။ကိုယ့္ရဲ႕ညံ့ဖ်င္းမႈကန္းဆြ႕႔ံမႈေတြကိုလူသိေအာင္မခ်န္ထားခဲ့ပါ
နဲ႔။သူတစ္ပါးအတြက္အေႏွာက္အယွက္ၿဖစ္ေစသလို..ကၽြန္မအတြက္လည္းအေႏွာက္အယွက္
ၿဖစ္ပါတယ္။
ကၽြန္မဘာလို႔စာေရးေနလဲ။ဘေလာ့ခ္ေပၚမွာေတာ့..ေရးခ်င္လို႔ေရးေနတာလို႔ေၿပာလို႔ရပါတယ္။
အႏုပညာဖန္တီးမႈတစ္ခုကို..ခံစားမႈတူတဲ့သူေတြအတြက္၊စာမ်က္ႏွာနဲ႔ေဝးေနရတဲ့သူေတြအတြက္
မွ်ေဝတဲ့အေနနဲ႔ဖန္တီးတာပါ။အၿပင္စာေပေလာကမွာေတာ့...ကၽြန္မ အႏုပညာတာဝန္တစ္ခုအ
ေနနဲ႔ကိုယ္လုပ္တတ္တဲ့ပညာနဲ႔ကိုယ္အလုပ္အေကၽြးၿပဳေနသလို..ကိုယ့္အသက္ေမြးဝမ္းေၾကာင္းမႈ
အတြက္လည္း အႏုပညာေတြကိုဖန္တီးပါတယ္။
ကၽြန္မရပ္တည္မႈမွာ..တကယ္လက္ခံေနတဲ့၊ရင္ဘတ္တူတဲ့၊ေလာကကိုလြန္ၿပီးသိႏိုင္တဲ့၊ရသခံစား
သူေတြကိုေက်းဇူးတင္သလို၊ခုလို..ကိုယ့္ကိုယ္ကိုေဖာ္မသူေတာ္ေတြကိုလည္း ခပ္ေဝးေဝးေနဖို႔
သတိေပးခ်င္ပါတယ္။
မလာပါနဲ႕….ဒီေလာက္လြတ္လပ္မွ်တတဲ့..အင္တာနက္စာမ်က္နွာေတြမွာ၊ကိုယ္မလာခ်င္ရင္ကိုယ့္
အရည္အေသြးနဲ႔မမီရင္မလာပဲေနလို႔ရသားနဲ႔၊လာလာၿပီးအေႏွာက္အယွက္ေပး ကိုယ့္အရည္အ
ေသြးကိုမရွက္မေၾကာက္လာေဖာ္ၿပေနတာကေတာ့..တဆိတ္.ေအာက္တန္းက်ညံ့ဖ်င္းရာက်လြန္းပါ
တယ္။
အဲဒီလိုလူေတြအတြက္ေရာ…ပို႔စ္တစ္ခုကိုဘာမွန္းမသိပဲ၊ေၿပာခ်င္ရာေၿပာကိုယ့္စာမ်က္ႏွာလိုမ်ိဳး
သေဘာထားၿပီး ကုိယ့္ကိုယ္ကိုေဖာ္မသူေတာ္လာလုပ္ဖူးတဲ့သူေတြအတြက္ေရာ..တစ္ခါတည္း
သတိေပးလိုက္ပါရေစ…အဆင္မေၿပရင္မလာပါနဲ႔….။ သင့္စိတ္က်န္းမာေရးကိုထိခိုက္ႏိုင္ေစမွာ
ေသခ်ာလို႔ပါ….လို႔။
(ကၽြန္မအတြက္..စီေဘာက္စထဲကေနလာၿပန္ေၿပာေပး၊ကၽြန္မကိုလာအားေပးတဲ့မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္း
အားလံုးကိုေက်းဇူးတင္ပါတယ္လို႔..ဒီေနရာကေနေၿပာပါရေစ..)