ေခတ္တစ္ေခတ္ရဲ႕ေန..

Thursday, April 2, 2009

ကိုကိုေခတ္ေန..





ေခတ္ေနအတြက္ဆိုေတာ့
ကုိယ့္တူေလးဆိုေတာ
့ (လူတေယာက္ရဲ႔အတၱစြဲေပါ့...)
ေခတ္ရဲ႔ ေနမင္းၾကီးပဲ ျဖစ္ေစခ်င္တာေပါ့
ပူေလာင္မႈမေပးပဲ ေႏြးေထြးမႈကုိေပးမယ့္
ေနမင္းၾကီးေလ
ဟုတ္လား ေခတ္ေန
ဦးဦးသစ္ေကာင္းအိမ္


လြန္ခဲ့တဲ့ကိုးႏွစ္ဧၿပီလ(၃)ရက္ေန႔မွာကေလးေလးတစ္ေယာက္္လူ႔ေလာကထဲကို

ေရာက္လာခဲ့တယ္။ပညာရွိေတြရဲ႕တြက္ခ်က္မႈအရကေတာ့အဲဒီႏွစ္ဟာတကယ့္ကို

ေကာင္းမြန္တဲ့နွစ္တဲ့။ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့တရုတ္ေတြရဲ႕ရိုးရာၿပကၡဒိန္မွာအဲဒီႏွစ္က

နဂါးႏွစ္ကိုး။၁၂ႏွစ္မွာတစ္ခါပဲၿပန္က်တတ္တဲ့နဂါးႏွစ္ၿဖစ္တဲ့အၿပင္..ႏွစ၆၀မွာမွ

တစ္ခါ.ၿပန္က်တတ္တဲ့...ေရႊနဂါးႏွစ္လည္းၿဖစ္ေနပါေသးတယ္။

ေဗဒင္ကဝိေက်ာ္ကိုဇာဏီ(စံဇာဏီဘို)ကေတာ့..ခုလက္ရွိကမၻာၾကီးကိုကိုင္လႈပ္

ေနတဲ့သူေတာ္ေတာ္

မ်ားမ်ားဟာ.လြန္ခဲ့တဲ့နွစ္ေပါင္း၆၀..ကေရႊနဂါးၾကီးေတြေပါ့လို႔ေၿပာပါတယ္။

(နဂါးဆိုတာကလည္းတစ္ခ်က္ေလာက္လူးလြန္႕လိုက္ရင္ေတာင္မွငလ်င္လႈပ္

သလိုၿဖစ္သြားတတ္တာကိုးဒါေပမယ့္ကာလနဂါးၾကီးကေတာ့ အအိပ္ၾကီးခ်င္

ေယာင္ေဆာင္ေနတာ ၾကာ ၾကာလွေပါ့..)

သားကေလးကိုေမြးေတာ့..၆ေပါင္ပဲရွိတဲ့ေသးေသးေလးပါ။နီနီရဲရဲေသးေသး

ေလးမို႔႔ကိုင္လည္းမကိုင္ရဲထိလည္းမထိရဲနဲ႔..။ဒီတိုင္းေမြးမယ္ဆိုၿပီးခြဲမေမြးရင္

မေမြးေပးတဲ့အိုဂ်ီေတြဆီကေနအမုန္းခံထြက္ေၿပးခဲ့ၿပီးကာမွေမာင္မင္းၾကီးသား

ကအေမဗိုက္ကိုေဖာက္ထြက္ၿပီးမွေရာက္လာခဲ့သူေလ။သတ္မွတ္ရက္ထက္

လည္း..၂၁ရက္ေစာေရာက္လာပါတယ္။

ၿဖစ္ခ်င္ေတာ့၂.ရက္ေန႔မနက္မွာ.ကၽြန္မက..ကန္သာယာေဆးရံုသြားၿပီး.အခန္း

ကိုဘြတ္ကင္လုပ္ပါတယ္။အဲဒီမွာတင္..သူတို႔ကခုပဲတက္ေတာ့မယ္လို႔ထင္

လိုက္ၿပီးပ်ာယာခတ္သြားေသးတယ္။ေနာက္မွဘြတ္ကင္ဆိုေတာ့သူတို႔စိတ္

ေအးသြားတာ။ေနာက္ေန႔မနက္လည္းက်ေရာအဲဒီဘြတ္ကင္သမားကေရာက္

လာၿပန္ေရာဆိုေတာ့သူတို႔လည္းအံ့ေတြၾသလို႔။ေမြးၿပီးၿပီးခ်င္းတကည္းကနည္း

နည္းဝါခ်င္လို႔ဆိုၿပီး..မ်က္မွန္မည္းေလးတပ္၊မီးအၿဖဴၿပ၊ႏို႔တိုက္နဲ႔လုပ္တာေတာင္

မွ..ေဆးရံုမွာသၾကၤန္ထိေနလိုက္ရပါတယ္။ေနာက္ဆံုး..blue..photo..လို႔သူတို႔

ေခၚတဲ့မီးအၿပာေရာင္ထိၿပလိုက္ရတယ္။လူလည္းပူပန္မႈဆိုတာကိုအဲဒီကတည္း

ကရလိုက္တာ..ဒီေန႔ထိမရပ္ေတာ့ပါဘူး။

ေမြးစကေတာ့အေမႏို႔စို႔ပါေသးတယ္။တစ္လလည္းေက်ာ္လာေရာ..အေမကိုၿမင္

တာနဲ႔ငို။တြန္းထုတ္ေတာ့တာပဲ။ႏို႔မစို႔ခ်င္လို႔ေလ။ႏို႔ဘူးဆိုရင္ေတာ့သူ႔အေမအရင္း

ကိုၿမင္သလိုပဲ..ၿပံဳးလို႔ရႊင္လို႔..လာထားပဲ..။ဆရာမေတြကေတာ့ေၿပာပါတယ္။

ကေလးကိုမီးၿပတဲ့ရက္ေတြမွာလူၾကီးနဲ႔ခြဲထားေတာ့..ႏို႔ဗူးတိုက္တယ္ေလ။အဲဒီမွာ

အက်င့္ပါသြားတာလို႔ဆိုပါတယ္။ကေလးက.အားစိုက္ရတဲ့မိခင္ႏို႔ထက္အားမစိုက္ပဲ

စို႔လို႔ရတဲ့..ႏို႔ဗူးကိုပိုစိတ္ဝင္စားသြားေတာ့တာ။ေတာက္ေလွ်ာက္ႏို႔ဗူးပဲစို႔ေတာ့တာ.

.ေလးႏွစ္ခြဲငါးႏွစ္ထိပါပဲ။

မူၾကိဳတက္တုန္းက ေက်ာင္းအက်ီ ၤနဲ႔..


ငယ္ငယ္ကေတာ့.ေကၽြးရင္အကုန္စားတယ္။ထမင္းနဲ႔ပဲနီေလးနဲ႔အသားနဲ႔ကေလး

အထူးကုေဒါက္တာေဒၚၿဖဴၿဖဴဦးညႊန္တဲ့တိုင္းေကၽြး..အကုန္စားပါတယ္။အဲ..နည္း

နည္းသိတတ္လာတာနဲ႔..လက္ေခ်ာင္းေသးေသးေလးေတြနဲ႔စတင္ဖယ္ရွားပါေတာ့

တယ္။ဘာအသားမွမစားေတာ့ဘူး။ပဲမုန္႔ဆိုရင္ေတာင္မွတရုတ္တန္းကတခ်ိဳ႕ပဲမုန္႔

ေတြကဝက္ဆီနံ႔ရေနတတ္တယ္။အဲဒါမ်ိဳးဆိုမစားပါဘူး။သူစားတဲ့အရာကလက္ခ်ိဳး

ေရလို႔ရပါတယ္။ထမင္း၊ေခါက္ဆြဲ။မုန္႔ဟင္းခါး၊ဒန္ေပါက္ကိုအသားမပါထမင္း

ခ်ည္းပဲ၊ထမင္းနဲ႔ပဲၿပဳတ္ေက်ာ္။ေနာက္ပိုင္းသူမူၾကိဳတက္ေတာ့..ဆရာကိုတာ့ေက်ာင္း

….Silta Lumbini..မွာအဲဒီကေကၽြးတဲ့အစားအစာတခ်ိဳ႕ကိုသူစားတတ္လာတယ္။

ထမင္းနဲ႔ပဲၿပဳတ္ဆီဆမ္း….ေခါက္ဆြဲေက်ာ္၊ပလာတာနဲ႔အာလူးပဲဟင္း၊စတာေတြ၊

ေနာက္ပိုင္းက်ေတာ့မွငါးနည္းနည္းစားပါတယ္။

ေၿပာင္းဖူးကိုေတာ့အေသးေရာ၊အၾကီးေရာစားတယ္။အဓိကသူစားတာက.အာလူးပါ။

အာလူးနဲ႔ငါးေၾကာ္..

Fish..and..Chips..ဆုိသူအရမ္းၾကိဳက္ပါတယ္။ဒါေပမယ့္..ငါးကိုေတာ့မ်ားမ်ားမစား

ပါဘူး။အာလူးပဲအဓိကစားပါတယ္။မႏွစ္က..မုန္တိုင္းၿဖစ္ေတာ့သူ႔ကိုေခ်ာ့ေမာ့ၿပီး.

.ၾကက္သားစေကၽြးတာ.တိုက်ိဳၾကက္ေၾကာ္နဲ႔ေအာင္ၿမင္သြားပါတယ္။အဲဒါနဲ႔ၾကက္

သားကိုဆိုင္ကလိုအိမ္မွာအေမကေၾကာ္ေပးရတယ္။ခုထိလည္းဒီထဲကမထြက္ပါဘူး။

ၾကက္ေၾကာ္၊ငါးေၾကာ္၊အာလူးေၾကာ္၊အာလူးနဲ႔ပဲဟင္း၊ေၿပာင္းဖူးၿပဳတ္။ဒီေရာက္

ေတာ့သူစားေနက်မုန္႔ဟင္းခါးကမစားရေတာ့ၿပန္ဘူးဆိုေတာ့တစ္ခုေလ်ာ့သြားရ

တာေပါ့။


အၿမဲတမ္းေပ်ာ္ေနခ်င္ေပမယ့္..အၿမဲမေပ်ာ္ႏိုင္တဲ့သားကေလး




အၿမဲတမ္းအနားရွိခ်င္တဲ့သား(ဓါတ္ပံံုရိုက္တဲ့အခ်ိန္)


သားအတြက္က်ၿပန္ေတာ့လည္း..ေလာကမွာေၿပးၾကည့္မွဒီအေမတစ္ေယာက္ပဲ

အားကိုးစရာရွိတာမို႔သားကေတာ္ေတာ္ေလးေတာ့အားကိုးးပါတယ္။ဒါေပမယ့္..

ေယာက်ာ္းေလးသဘာဝအရကေတာ့သူလုပ္ခ်င္တာလုပ္ေနရရင္အေမလည္း

ေမ့တာပါပဲ။ဒါလည္းသဘာဝပါပဲ။သူၾကီးလာရင္လည္းဒိထက္အာရံုစိုက္စရာ

မ်ိဳးစံုနဲ႔ၾကံဳေတြ႕လာတဲ့အခါ..သူအေမကိုမၾကာခဏေတာ့…ေမ့ထားေနမိဦးမွာပဲ။

ဒါေပမယ့္...ကၽြန္မက..အေမေလ..သူလိုအပ္တဲ့အခ်ိန္မွာအၿမဲတမ္းၿပန္ေၿပးလာ

ႏိုင္ဖုိ႔၊လာတဲ့အခါတိုင္းမွာအသင့္ရွိေပးေနဖို႔ပဲၾကိဳးစားေနခ်င္ပါတယ္။

ဒီေရာက္ေတာ့..ေလဆိပ္ကေနအိမ္ေရာက္ကတည္းကငိုတာတစ္ညေနလံုးတစ္

ညလံုးမို႔အိမ္က..လူေတြကေတာင္ၿပန္ခ်င္ရင္မနက္ၿဖန္ပဲၿပန္ေတာ့လို႔..ေဒါသတ

ၾကီးေၿပာတာကိုခံခဲ့ရရွာပါတယ္။ခုထိလဲသားကမေပ်ာ္ရွာပါဘူး။သူ႔ဟာသူလုပ္စ

ရာရွိတာလုပ္တယ္။အေမနဲ႔ေနတယ္။ကစားတယ္။ညမိုးခ်ဳပ္ရင္ေတာ့..မပ်က္မ

ကြက္..ဘယ္ေတာ့ၿပန္ရမွာလဲဆိုတာကိုေမးပါတယ္။တစ္ခါတစ္ေလက်ေတာ့လဲ ခပ္တည္တည္နဲ႔..အရမ္းအေရးၾကီးတဲ့ကိစၥတစ္ခုေၿပာစရာရွိတယ္..ညက်ေၿပာ

မယ္ေနာ္..ဆိုၿပီး….ေက်ာင္းဝန္းထဲဝင္သြားလိုက္တာကၽြန္မမွာ..တစ္ေနကုန္ရင္

တမမနဲ႔..။ညက်ေတာ့..ဘယ္ေတာ့ၿပန္ရမွာလဲဆိုတဲ့ေမးခြန္းကိုပဲအေလးအနက္

ေမးေတာ့တာပဲ။

Tomorrow Land ေရာက္သားကေလး..သားကေလးရဲ႕မနက္ၿဖန္ကေရာ..


ေလာကမွာသူမသိေသးတာေတြကသိပ္မ်ားတယ္ဆိုေပမယ့္..သားကေလးက

တၿခားကေလးေတြလိုကေလးပဲထားရာေနေစရာေပ်ာ္မယ့္ရြက္က်ပင္ေပါက္လို႔

ထင္ရင္မွားသြားးပါလိမ့္မယ္။ဒီကေလးမွာကဘဝနဲ႔ယွဥ္ၿပီးရလာတဲ့အသိေလး

ေတြအမ်ားၾကီးရွိပါတယ္။..ကေလးတစ္ေယာက္နဲ႔မတန္တဲ့..အေတြးေတြအသိ

ေတြသူ႔မွာရွိေနတာ..ကၽြန္မသိတယ္။စကားတတ္ကတည္းကဘယ္သူမွမသင

္ရပဲသူ႔ကိုယ္သူ..ကိုကိုလို႔ေၿပာတတ္တဲ့ကေလးဟာ..ကၽြန္မကိုလည္းတစ္ခါတစ္ခါ

က်အစ္ကိုၾကီးတစ္ေယာက္လိုေတာင္ၿပဳမူဆက္ဆံခ်င္တတ္သူပါ။ILBC…မွာ

မူၾကိဳကေနသံုးတန္းၿပီးခါနီးထိသာတက္လာေရာ..လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို

သံေယာဇဥ္မထားပဲသူခင္တဲ့သူေတြကိုမွေရြးၿပီးသံေယာဇဥ္ထားတတ္၊ဒီလူေတြ

နဲ႔ပဲေန၊ဒီလူေတြနဲ႔ပဲစာလုပ္နဲ႔အစြဲၾကီးတတ္တဲ့ကေလးလည္းၿဖစ္ပါတယ္။ခု..ဒီက

ေက်ာင္းမွာေတာ့သူဘယ္လိုမွအဆင္မေၿပႏိုင္ေသးဘူးဆိုေပမယ့္သူေက်ာင္း

ေတာ့မပ်က္မကြက္တက္တယ္..သူကGeometry..ေတြ..ILBC..မွာတြက္ခဲ့တဲ့

အခ်ိန္မွာဒီမွာသူ႔ကိုငါးအလီကိုခက္ခက္ခဲခဲၿဖစ္ေနတဲ့ကေလးေတြနဲ႔အတူသင္

ေနလည္းသူသည္းခံရွာပါတယ္။တစ္ေန႔ေတာ့သူၿပန္ရမွာပဲဆိုတဲ့ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္

နဲ႔ေလလားမသိ၊

Pluto နဲ႔သားကေလး

.ရွဥ္႔ငေနာက္ကေလးႏွစ္ေကာင္ကဖက္သလိုနဲ႔ကလိထိုးေနတာကိုေပ်ာ္ေနတဲ့

သားကေလး


ခုဆို..သားကေလးကကိုးႏွစ္..ေနာက္ထပ္၆ႏွစ္ေလာက္ဆို..သူဟာအရာရာကို

ေတာ္ေတာ္ေလးႏိႈင္းခ်င့္တတ္တဲ့ကေလးတစ္ေယာက္ၿဖစ္လာေတာ့မယ္။အဲဒီ

အခ်ိန္က်ရင္သူဘာလုပ္မလဲ..ကၽြန္မသူ႕ကိုကိုယ္ပိုင္ဆံုးၿဖတ္ခ်က္ေတြနဲ႔ၾကီးၿပင္း

ေစခ်င္တယ္။ကၽြန္မတို႔ငယ္ငယ္ကၾကီးၿပင္းခဲ့ရသလို၊ဒီမွာေန၊ဒီမွာထိုင္၊ဒီေက်ာင္း

တက္။ဒီဘြဲ႕မယူနဲ႔၊ဟိုဘြဲ႕ကေကာင္းတယ္ဆိုတဲ့..လူၾကီးမွန္ဝါဒၾကီးစိုးမႈေအာက္မွာ

မထားပါဘူး။သူ႔လြတ္လပ္ခ်က္နဲ႔သူ၊သူ႔ဆံုးၿဖတ္ခ်က္နဲ႔သူဆံုးၿဖတ္ရပ္တည္ႏိုင္ဖို႔

အတြက္..ကၽြန္မက ေဘးကေနထိန္းေက်ာင္းတည့္မတ္ေပးသြားတာမ်ိဳးေလာက္

ပဲလုပ္ခ်င္ပါတယ္။

ေရွ႕မွာလမ္းေတြကအမ်ားၾကီး႔ပဲ။သားကေလးေလွ်ာက္ရဦးမယ္။လူေတြက

အမ်ိဳးမ်ိဳးပဲ၊သားကေလး ၾကံဳေတြ႕ရလိမ့္ဦးမယ္..၊သင္ခန္းစာေတြကမ်ားၾကီးပဲ

..သားကေလးသင္ယူနာက်င္ရလိမ့္ဦးမယ္..အဲဒီအခါက်..သူနာက်င္ေမာပန္း

လာတဲ့အခါက်..ကၽြန္မဆီၿပန္ေၿပးလာႏိုင္ဖို႔.ကၽြန္မဆက္လက္ရွင္သန္ေနဖို႔

လည္းလိုပါတယ္။

သားကေလးေမြးေန႔မွာသားကေလးအတြက္..ေမြးေန႔လက္ေဆာင္အၿဖစ္ေရာ

တစ္သက္တာအတြက္ေရာေပးခ်င္တဲ့သီခ်င္းေလးတစ္ပုဒ္ရွိပါတယ္..Bee Gees

..ေတြရဲ႕..Run To Me..ဆိုတဲ့သီခ်င္းေလး ပါပဲ..။စာသားေရာ..နားေထာင္ႏိုင္ဖို႔

လင့္ခ္ေလးေရာထည့္ေပးလိုက္ပါတယ္။

RUN TO ME (Bee Gees)

If ever you got rain in your heart,
someone has hurt you, and torn you apart,
am I unwise to open up your eyes to love me?

And let it be like they said it would be -
me loving you girl, and you loving me.
Am I unwise to open up your eyes to love me?

Run to me whenever you're lonely. (to love me)
Run to me if you need a shoulder
Now and then, you need someone older,
so darling, you run to me.

And when you're out in the cold,
no one beside you, and no one to hold,
am I unwise to open up your eyes to love me?

And when you've got nothing to lose,
nothing to pay for, nothing to choose,
am I unwise to open up your eyes to love me?

Run to me whenever you're lonely. (to love me)
Run to me if you need a shoulder
Now and then you need someone older,
so darling, you run to me.

Run to me whenever you're lonely.
Run to me if you need a shoulder
Now and then you need someone older,
so darling, you run to me.

Run to me whenever you're lonely.
Run to me if you need a shoulder
Now and then you need someone older,
so darling, you run to me.

ဒီမွာသြားနားေထာင္ႏိုင္ပါတယ္။

ဒါကေတာ့..သားကေလးေမြးေန႔ကိုလာၾကမယ့္သူေတြအတြက္ပါ။သားကေလးစားေန

က် အစား အစာေတြပဲတည္ခင္းေပးလိုက္ပါတယ္။..ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ..။

ၾကက္သားဟင္းနဲ႔ပလာတာ၊မုန္႔ဟင္းခါး၊ၾကက္ေၾကာ္

ဒန္ေပါက္၊ငါးနဲ႔အာလူးေၾကာ္၊ေၿပာင္းဖူး

And Happy Birthday Ko Ko.. ..Surely goodness and mercy shall follow you all

the days of your life and may all your dreams come true by my prayers!!

ခ်စ္ေသာေမေမ..





သားကေလးရဲ႕စာမ်က္ႏွာ

Wednesday, December 24, 2008

သားကေလးရဲ႕စာမ်က္ႏွာ
မေန႔ကသားကေလးက သူ႔ေက်ာင္းကသူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ gathering တစ္ခုလုပ္တယ္။ကၽြန္မ
အိမ္မွာကပစၥည္းေတြသိမ္းထုတ္ထားတာအထုတ္ေတြအထုတ္ေတြနဲ႔။ အိမ္သစ္ကက်ေတာ့မ
ေန႔ကမွစၿပီးအခန္းဖြဲ႔ရတယ္။ဒါနဲ႔သားသူငယ္ခ်င္းေကာင္းၿမင့္မိုရ္လြင္ ရဲ႕အိမ္မွာလုပ္ၿဖစ္တယ္။
ေကာင္းေကာင္းအေမနဲ႔ ကၽြန္မကလည္းအေတာ္ေလးကိုခင္မင္သံေယာဇဥ္႐ွိၾကတာကိုး..။
ေက်ာင္းမွာေတာ့သားကတစ္တန္းလံုးနဲ႔ခ်စ္ခ်စ္ခင္ခင္႐ွိပါတယ္။ အဲဒီထဲမွာမွ ေကာင္းေကာင္း
ရယ္၊မင္းေကာင္းထက္ကိုကို ဆိုတဲ့ကေလးရယ္၊ခင္ၿမတ္ထက္ ဆိုတဲ့ကေလးမေလးရယ္ကို
ေတာ့အေတာ္ေလးခင္ပါတယ္။အဲလိုပဲ ေကာင္းေကာင္းအေမ၊မင္းေကာင္းေမေမ၊ခင္ၿမတ္ထက္
ေမေမနဲ႔ကၽြန္မတို႕ကလည္းအတြဲပါ။
ကၽြန္မကအလုပ္ေတြဆယ့္ႏွစ္ရာသီ႐ႈပ္ေနတတ္တဲ့သူဆိုေတာ့ ေက်ာင္းၾကိဳေက်ာင္းပို႔ေတြမွာ
အရင္..သား ေကဂ်ီ တက္တုန္းကလုိမ်ိဳးအေမခ်င္းသိပ္မေတြ႕ႏိုင္ၾကေတာ့ဘူး။ဒီေတာ့ ကၽြန္မ
တို႔ေက်ာင္းစအပ္တဲ့ေန႔ေတြ၊စာေမးပဲြေနာက္ဆံုးေန႔လိုေန႔ေတြမွာ ေေတြ႕ၾကပါတယ္။သူတို႔က
ကၽြန္မကိုလွမ္းလွမ္းၿပီးေခၚတတ္တယ္။
ဒီေန႔ကေတာ့သား သမီးေတြအၿပင္ အေမေတြေရာ ဆရာမေတြေရာေတြ႕တာေလ…ကၽြန္မနဲ႔
သားက ခရီး႐ွည္တစ္ခုထြက္ၾကမွာမို႔ႏႈတ္ဆက္ၾကတာလည္းပါတာေပါ့..။ ေၿပာေတာ့သာခရီး
႐ွည္…ကၽြန္မတို႔သားအမိအတြက္ကေတာ့ တိုေအာင္ၾကိဳးစားဖို႔ပဲဆုေတာင္းေနၾကတယ္။ဟုိက
ေစာင့္ေနမယ့္မိသားစုသိရင္ေတာ့စိတ္ေကာင္းမွာမဟုတ္ဘူး။ဒါေပမယ့္ ဒါဟာ တကယ့္ၿဖစ္ရပ္
မွန္ပါပဲ။
သားက ခရီးကိစၥေၿပာလိုက္ရင္ ငိုၿပီ။ တစ္ေန႔ညကလည္းတစ္ညလံုးငိုတယ္။အေမနဲ႔သားနဲ႔ငို
ၾကေခ်ာ့ၾကနဲ႔..အိပ္လည္းမအိပ္ႏိုင္ဘူး။ေနာက္ေန႔က်ေတာ့ ဆရာမ မြန္ ကပါေၿပာလာတယ္။
ခုတေလာ ေခတ္ေန ကအတန္းထဲမွာငို ငိုေနလို႔စိတ္မေကာင္းၾကဘူး..သူငယ္ခ်င္းေတြကေခ်ာ့
ေနၾကတယ္လို႔ေၿပာတယ္။သူမသြားခ်င္ဘူးလို႔ေၿပာေၿပာၿပီငိုလို႔ ဆရာမ စီစီ ကေတာ့ လူၾကီး
ပီပီ သူမ်ားေတြေတာင္မရႏိုင္တဲ့အခြင့္အေရးမို႔ လက္လြတ္မခံသင့္တဲ့အေၾကာင္းနဲ႔ သူ႔ကိုၾကိဳး
စာဖို႔ေတြမွာတယ္။ ဆရာမစီစီ ကိုေတာ့ေၾကာက္တဲ့တြက္ သူ႔ေရွ႕မွာေတာ့မငိုဘူးတဲ့…။ဒါေပ
မယ့္ ဆရာမကိုယ္တိုင္လည္းစိတ္မေကာင္း႐ွာပါဘူး။
ကၽြန္မလည္း ကိုယ္တိုင္က စိတ္လက္မပါရတဲ့ထဲ သားကေလးကပါအဲလိုဆိုေတာ့စိတ္ထဲမ
ေကာင္းဘူး။ခြဲခြာၿခင္းေတြ ေကြကြင္းၿခင္းေတြဆိုတာေတာ့လာမွာပါပဲ…ဒါေပမယ့္ သူ႔ဆီေရာက္
လာတာတစ္ဆိတ္မ်ားေစာေနသလားလို႔ ။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ေၿပာတယ္။ ကေလးပဲ..ခဏပါ…..
ေတာ္ၾကာေနေပ်ာ္သြားမွာပဲ…တဲ့။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မက ကၽြန္မေမြးထားတဲ့သားအေၾကာင္း
ကၽြန္မသိတယ္။ သူက သာမန္ကေလးေတြနဲ႔မတူဘူး။ ေပ်ာ္ရင္လည္းတိတ္ေနတတ္ၿပီး၀မ္း
နည္းရင္လညး္ၾကိတ္ေနတတ္တဲ့ကေလးမ်ိဳး…။
တစ္ေယာက္တည္းလည္းေနတတ္ၿပီး အၿမဲတမ္းတစ္ခုခုကိုမရပ္မနားလုပ္ေနတတ္တဲ့ကေလး
လည္းၿဖစ္တယ္။ ပန္းခ်ီဆြဲရင္ဆြဲ မဆြဲရင္ အေခြေတြၾကည့္ၿပီး အဲဒီထဲကပံုေတြၾကည့္ဆြဲတတ္
ေသးတယ္။ အရင္ကေတာ့ကိုထိန္လင္း က ပန္းခ်ီဆြဲရေအာင္ဆိုရင္ထြက္ေၿပးတတ္တဲ့ကေလး
ကခုေတာ့ ပန္းခ်ီပံုေတြကိုဆြဲေနၿပီ..။ ကၽြန္မကေတာ့ သူ႔ကိုအားေပးတယ္လဲမဟုတ္တားလည္း
မတားဘူး။ သူ႔ရဲ႕ေမြးရာပါဗီဇအတိုင္လာမွာပဲေလ..။
ခုခ်ိန္ဟာ သားအမိႏွစ္ေယာက္အတြက္ တကယ့္ကို လမ္းခြဲတစ္ခုဆီေရာက္ေနတာ။အင္း..
တစ္ခုပဲ..အဲဒီလမ္းခြဲဟာ ကၽြန္မက သားကေလးအတြက္ၿပင္ဆင္ေပးခဲ့တာသာမဟုတ္ရင္ အဲဒီ
လမ္းကိုကၽြန္မလည္းခြဲထြက္ေလွ်ာက္ခ်င္မွာမဟုတ္ပါဘူး။ ကၽြန္မတို႔ဟာ အသားက်မႈေတြနဲ႕
အသားေသေနတာမ်ိဳးမဟုတ္ပဲနဲ႕ကို ဒီေနရာေလးမွာေပ်ာ္ေမြ႔ေနၾကတာ..က်ိမ္စာတစ္ခုေတာ့
မဟုတ္ေလာက္ဘူးလို႔ယံုၾကည္ေနခ်င္တယ္။


Morris,မင္းေကာင္းထက္၊ေက်ာ္လင္းေအာင္၊ေခတ္ေန၊ၿပည့္စံုေအာင္၊ေကာင္းၿမင့္မိုရ္၊ Susan Tun Tun,ခင္ၿမတ္ထက္၊ေမယြန္းပြင့္
သားကေလးနဲ႔သူ႕သူငယ္ခ်င္းေတြ


ခရစၥမတ္နဲ႔ကိုကို

Saturday, December 13, 2008


ခရစၥမတ္ဘိုးဘိုးေလးမ်ား

ခရစၥမတ္မင္းသားေလးႏွစ္ပါး

ကိုကိုေခတ္ေနနဲ႔သူဆင္ထားတဲ့ခရစၥမတ္သစ္ပင္