လက္မ႐ြံ႕ကဗ်ာဆရာ

Wednesday, November 5, 2008

ကိုလွသန္းကဗ်ာအတြက္မဲေပးၾကတာကိုၾကည့္ၿပီး ကၽြန္မကသူ႔အစားေပ်ာ္လိုက္တာ...
အမွန္က ကၽြန္မ စတန္႔ထြင္တာမဟုတ္ပါဘူး..ကဗ်ာေတြတင္ေပးၿပီး responseက
သိပ္မရေတာ့ စိတ္မွ၀င္စားရဲ႕လားဆိုတာသိခ်င္လာလို႔ခုလိုလုပ္ရတာပါ...
ကဲ...လာၿပီေနာ္
ဒီမွာ...လက္မ႐ြံ႕ကဗ်ာဆရာရဲ႕နိဒါန္း....



လက္မ႐ြံ႕ကဗ်ာ
သူမ်ားသီခ်င္းသံစဥ္ေတြကိုစာသားသြပ္ရေဲ့ေကာ္ပီသီခ်င္းေရးသမားဘ၀ကိုကၽြန္ေတာ္မေရြးခ်ယ္ခဲ့ဘူး။
ေပါေတာေတာ႐ုပ္႐ွင္ေတြဗီဒီယိုေတြအတြက္ဇာတ္ညႊန္းေရးတဲ့အလုပ္ကိုကၽြန္ေတာ္မေရြးခ်ယ္ခဲ့ဘူး။
သတ္ပံုေတာင္ေသေသခ်ာခ်ာမသိတဲ့အေရၿခံဳအယ္ဒီတာဘ၀ကိုကၽြန္ေတာ္မေရြးခ်ယ္ခဲ့ဘူး။သတင္းလို႔ထင္ရတဲ့ အတိုအစေတြေရးၿပီးေၿခာက္စားေၿမွာက္စားလုပ္တဲ့ေအာက္တန္းစား
စာနယ္ဇင္းသမားဘ၀ကိုကၽြန္ေတာ္မေရြးခ်ယ္ခဲ့ဘူး။
ဘ၀မွာပင္ပန္းမယ္၊ဆင္းရဲမယ္၊ခက္ခဲမယ္၊ဒုကၡေရာက္မယ္ဆိုတာသိသိနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ကဗ်ာဆရာဘ၀ကိုပဲေက်ေက်နပ္နပ္ေ႐ြး
ခ်ယ္ခဲ့ပါတယ္။ပတ္၀န္းက်င္မွာကားပြဲစားေလာက္မွ၊ခ်ဲထီေရာင္းသူေလာက္မွလူအထင္မၾကီးတဲ့ကဗ်ာဆရာဘ၀ကိုပဲ ေသေသ
ခ်ာခ်ာေရြးခ်ယ္ခဲ့ပါတယ္။
သကၠရာဇ္ ၂၀၀၀ၿပည့္ႏွစ္တ၀ိုက္မွာ လက္ေရးစာမူေတြပံုႏွိပ္စာလံုးၿဖစ္လာဖို႔ခက္ခဲခဲ့ရပါတယ္။မဂၢဇင္းစာမ်က္ႏွာေတြနဲ႔လမ္းခြဲ
ခဲ့ရတယ္။၀မ္းနည္းစရာေတာ့မ႐ွိပါဘူး။၁၉၈၂ခုႏွစ္ေဖေဖာ္၀ါရီလကစခဲ့တဲ့ကဗ်ာခရီးဟာ ၂၀၀၂ခုႏွစ္ေဖေဖာ္၀ါရီလမွာအႏွစ္
၂၀႐ွိခဲ့ပါၿပီ..။
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕အႏွစ္၂၀ကဗ်ာခရီးမွာ ေက်းဇူးတင္ရမယ့္သူမ်ားစြာ႐ွိပါတယ္။ကၽြန္ေတာ့္ကိုလူၿဖစ္ေအာင္ေမြးခဲ့ၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕
ကဗ်ာေရးသမားဘ၀ကို ကန္႔ကြက္ၿခင္းေထာက္ခံၿခင္းမၿပဳခဲ့တဲ့ အေဖနဲ႔အေမကိုလည္းေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ကၽြန္ေတာ့္ကိုကဗ်ာ
ေရးၿဖစ္ေအာင္လံႈႈ႕ေဆာ္ခဲ့တဲ့ ကမၻာေပၚက ကဗ်ာဆရာမ်ားနဲ႔ ကဗ်ာမ်ားကိုလည္းေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ကဗ်ာမ်ားကို
မဂၢဇင္းစာမ်က္ႏွာမ်ားမွာေဖာ္ၿပေပးခဲ့တဲ့ အယ္ဒီတာမ်ားကိုလည္းေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ကဗ်ာမ်ားကိုဂ႐ုတစိုက္ဖတ္
ၿပီးကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ကဗ်ာမ်ားကိုအသိအမွတ္ၿပဳသူမ်ားကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ကဗ်ာဆရာဘ၀အခက္အခဲမ်ားကို စာနာနားလည္စြာကူညီေၿဖ႐ွင္းေပးခဲ့တဲ့ သူငယ္ခ်င္းအေပါင္းအသင္းမ်ားကိုလည္းေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ေရးခ်င္တာေတြပဲေရးၿပီး
မေရးခ်င္တာေတြကိုမေရးတဲ့ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ကၽြန္ေတာ္လည္းေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ထိုင္ၿပီးသူမ်ားအတင္းေၿပာရင္း မဂၢဇင္းေတြထဲမွာေဖာ္ၿပမခံရတဲ့ ကဗ်ာေတြကိုေရးေနမိတာ ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀ရဲ႕
ေလာေလာဆယ္အဓိပၸါယ္ပါပဲ။
လွသန္း

“အတၱမွတ္စုမ်ား” မွေကာက္ႏႈတ္ခ်က္

လက္မ႐ြံ႕ကဗ်ာဆရာ

Tuesday, November 4, 2008

ၿမန္မာကဗ်ာဆရာေတြထဲမွာ ကၽြန္မ ႏွစ္သက္တဲ့ ကဗ်ာဆရာတစ္ေယာက္႐ွိပါတယ္။ သူ႔ကဗ်ာေတြက မႏူးညံ့ဘူး..မေၾကာ ၾကမ္းတမ္းတယ္...ဒါေပမယ့္ ..ကၽြန္မသူ႔ကို ငယ္ငယ္ေလးတည္းကဖတ္ခဲ့တယ္။
ကၽြန္မတကယ္စာေပေလာကထဲေရာက္ေတာ့ သူ ေရၿခားေၿမၿခားကိုေရာက္ေနတယ္လို႔ၾကားၿပီး သူ႔ကဗ်ာေတြသိပ္မေတြ႕ခဲ့ရဘူး...သူၿပန္ေရာက္လာတယ္ၾကားေပမယ့္ သူ႔ကဗ်ာေတြက
အေတြ႕နည္းတယ္လို႔ထင္ခဲ့တာ ေနာက္မွသိရတာက သူတၿခားနာမည္တစ္ခုနဲ႕ေရးတယ္တဲ့ ..(အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္..)
အဲဒီကဗ်ာဆရာ က ကိုလွသန္း ပါ...သူ႔ကို ၾကည္ေမာင္သန္း လို႔လည္းသိၾကပါတယ္။
တၿခားနာမည္နဲ႔လည္းသိရင္သိေနႏုိင္ပါေသးတယ္။
တခ်ိဳ႕ ကေတာ့ သူ႔ရဲ႕ ဒပယင္း ဆိုတဲ့ကဗ်ာနဲ႕သူ႔ကိုတြဲသိႏုိင္ပါတယ္။ ကၽြန္မ သတင္းတစ္ခုမွာေတြ႕လုိက္ရတယ္။ အဲဒီကဗ်ာ (ဒပယင္း)ကို တၿခားၿပႆနာ႐ွိတဲ့ကဗ်ာတစ္ပုဒ္နဲ႔ယွဥ္ၿပီး ကိုလွသန္းက်ဘာၿဖစ္လို႔ ကဗ်ာေရးခြင့္ပဲပိတ္တာလဲ လို႔ေမးထားတာပါ..
ကၽြန္မတစ္ေယာက္တည္းရဲ႕အၿမင္နဲ႔ေၿပာရရင္..ကိုလွသန္း ဟာ ကဗ်ာဆရာပါ..သူဟာသူေရးခ်င္တာပဲေရးၿပီး မေရးခ်င္တာေတြကို
ဟန္လုပ္မေရးတတ္တဲ့ကဗ်ာဆရာလည္းၿဖစ္ပါတယ္...။ကဗ်ာဆရာဟာ ေခတ္ကိုထင္ဟပ္ေစတဲ့ သူ႔ရင္ကိုမွန္တဲ့ အရာေတြကိုပဲ
ကဗ်ာအၿဖစ္အသက္သြင္းတာပါ..အဲဒီတြက္ သူ႔မွာ Poetic license ဆိုတာ႐ွိပါတယ္။အဲဒီအတြက္လို႔ ကၽြန္မကေတာ့ၿမင္တာ
ပါပဲ...။
ကၽြန္မဆီမွာ ကိုလွသန္းရဲ႕ ကဗ်ာေရးႏွစ္ ၂၀ၿပည့္ အမွတ္တရထုတ္ထားတဲ့ လက္မ႐ြံ႕ကဗ်ာ ဆိုတဲ့စာအုပ္ကေလး႐ွိပါတယ္။
စိတ္၀င္စားသူ ၁၀ေယာက္အထက္ေလာက္႐ွိရင္ ကၽြန္မ တင္ေပးခ်င္ပါတယ္...(မဲေတာင္းတာ :) )
အေၾကာင္းၿပန္ေပးၾကပါေနာ္.....