ေနထန္းတစ္ဖ်ား

Monday, May 7, 2012

ေနထန္းတစ္ဖ်ား

အနားမွာ ဘယ္သူမွမရွိေပမယ့္ စကားေတြ အမ်ားၾကီး ေၿပာၿဖစ္ေနတယ္

ပ်ံသန္းသြားတဲ့ စကားလံုုးေတြ အေတာ္မ်ားမ်ားကေတာ့ ၿပန္မလာၾကေတာ့ဘူး

ေလထုုထဲကေန ၿပန္ရလုုိက္တာက အမည္နာမရွိေတာ့တဲ့ အထီးက်န္ၿခင္း ..

ကိုုယ္သတင္းစာေတြ မဖတ္ၿဖစ္တာ အေတာ္ေတာင္ၾကာေနၿပီ …

ေရမွာေမ်ာေနတဲ့ ငွက္ေမႊးေတြကိုုၾကည့္ၿပီး မၾကာခဏ စိတ္အလာ့ဂ်စ္ ၿဖစ္ရတယ္

(ၿဖစ္ေနပံုုက)ေက်ာကဓားေတြကိုုလည္း လက္ကေလးနဲ႕အသာအယာ သပ္ခ်တတ္ေနၿပီ ..

ၾကိဳးကြင္းလုုိ လာလာစြပ္တတ္တဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ၿခင္းေတြနဲ႕လည္း သဟဇာတသိပ္မၿဖစ္ ..

ရုုပ္ရွင္ေတြ မၾကည့္ၿဖစ္တာလည္း အေတာ္ၾကာၿပီ …

ခုုတေလာ .. တစ္ေယာက္တည္း စကားေတြအမ်ားၾကီး ေၿပာၿဖစ္ေနတယ္

စိတ္မမွန္သူတစ္ေယာက္ရဲ႕  နားလည္ရခက္တဲ့ အေရာင္အေသြးစံုု ရုုပ္ရွင္လိုု ..

အဆက္အစပ္မမိတဲ့ အေရာင္ေတြ …. စကားလံုုးေတြ …  ဘာမွမဆိုုင္တဲ့ ဇာတ္ေကာင္ေတြနဲ႕

ကိုုယ့္ရဲ႕  ပန္းခ်ီကားေလး အသံဝင္ေနတာလည္း အေတာ္ၾကာၿပီ ..

အေတာင္ေညာင္းေနတဲ့ ၿမိဳ႕ၾကီးေပၚမွာ ခဏေလာက္ေတာ့ နားခ်င္ေသးတယ္

ရွင္သန္ၿခင္းကိုု ၿငီးေငြ႕လာလုုိ႕ ညစ္ကန္ကန္ ေခြပတ္ေနတဲ့ ၿမစ္က်ဥ္းေလးလိုုပါပဲ ..

တရားသေဘာနဲ႕ဆင္ၿခင္လုုိက္ၿပန္ေတာ့ အရာအားလံုုးဟာ စၾကဝဠာထဲက “ ၾကယ္”

ၾကီးမားလြန္းတယ္လုုိ႕ အမွန္တကယ္သိေပမယ့္ သိပ္ကိုု ေဝးကြာ ေသးငယ္လြန္းေနခဲ့

လသာညေတြမွာ အၿပင္ထြက္မၾကည့္ၿဖစ္တာလည္း ၾကာၿပီ ..။

လက္ရွိအေၿခအေန အစစ္အမွန္ကဘာလဲ .. လေရာင္လား၊ ေတးသြားလား၊ ကခုုန္မႈလား

တရားသေဘာလုုိ႕ ခ်ခ်ေရးၿပီး တေယာၿပားေလးနဲ႕ အလြမ္းပုုန္းခုုတ္ခုုတ္ေနမိတဲ့ ၿပဇာတ္

အမွတ္မရွိ သညာမရွိ မၾကာခဏ ေခါင္းထိုုးခံေပးမိေနတဲ့ ဝဋ္နာကံနာမ်ား ..

သင္ မၾကားလုုိက္လည္း တစ္ေယာက္တည္း ဆုုိေနမိတဲ့ ေတးသြားဟာ

ေနၿမင့္ေနၿပီ ……. လုုိ႕ အမည္တပ္ခံထားရတယ္။     ။

မေနာ္ဟရီ

လြမ္းေနေသာ အၾကည့္မ်ား ႏွင္႔ေသသပ္ေသာဓားခ်က္မ်ား

Wednesday, June 22, 2011

လြမ္းေနေသာ အၾကည့္မ်ား

ေကာ္ဖီခြက္ေတြကို မၾကည့္ရဲေတာ့လုိ႕ အဲဒီနာရီထဲက ေၿပးထြက္ခဲ့လုိက္တယ္
အၾကည့္နီနီနဲ႕ ႏွင္းဆီပြင့္ေတြက်ၿပန္ေတာ့ အရဲကိုးလြန္းလို႕ ကမ္းေပ်ာက္ လမ္းေပ်ာက္နဲ႕
စူးစူး ေဆာင့္ေဆာင့္နဲ႕ ေၿဖာင့္ေၿဖာင့္တန္းတန္း ဝင္လာတဲ့ ေရေမႊးနံ႕က ဝိဘစၦ ရသေၿမာက္လြန္းေနသလိုလို ...
ခပ္ေထြေထြ ၿပိဳက်လာတဲ့ ၿမိဳ႕ၿပရဲ႕ ညေနက်ၿပန္ေတာ့ ဘာသတင္းမွ ၿပန္မပါလာခဲ့ဘူး .....ု
အသက္မဲ့ေနသလိုလို ....

ထူးထူးၿခားၿခား တစ္ခုမွမရွိတဲ့ ေန႕ရက္ေတြက နည္းနည္းေတာ့ အနံ႕ပ်က္စၿပဳေနၿပီ
ကိုယ့္ကိုယ္ကို ရီတီတီ ၿပဳစားဖုိ႕ က်ေတာ့လည္း ပ်င္းရိၿငီးေငြ႕စရာေကာင္းေနခဲ့
ႏွလံုးသားခ်င္း တိတ္တဆိတ္ ေမးထူးေခၚေၿပာမႈမွာ ဘာအရာမွ မထင္ခဲ့ေလေတာ့
သူ႕အၾကည့္ေတြကို တေမွ်ာ္တေခၚ လွမ္းေခၚမိတဲ့ ညေနမွာမွ မိုးေတြက ရြာခ်ေနခဲ့တယ္
ကန္ရာသီ နကၡတ္လုိလို ...

ဟိုတုန္းကလို ေလွ်ာက္လမ္းေတြက ကပိုကရို ..တိတ္တခိုးေၾကြက်
ေနဝင္ဖို႕သတိမရတဲ့နာရီ .. အဲဒီပန္းခ်ီကားက ေဆးေရာင္ နည္းနည္းေတာ့ ပ်ယ္ေနၿပီ
တစ္စံုတစ္ရာ ေငြ႕ရည္ဖြဲ႕ေနခဲ့တယ္လုိ႕ ထင္ခဲ့ဖူးတဲ့ အဲဒီအၾကည့္ေတြက
ခုေတာ့လည္း ဇာတ္ညႊန္းေၿပာင္းသြားတဲ့ အဆက္အစပ္မဲ့ စာမ်က္ႏွာ ဆန္ေနခဲ့ .. အသက္မဲ့စြာ
သရုပ္ေဆာင္ေနခဲ့သလိုလို ...

မလြမ္းရဲေတာ့လုိ႕ ဒီဘဝထဲက ခုန္ထြက္ခဲ့လုိက္ပါတယ္ .........။ ။

မေနာ္ဟရီ
ပိေတာက္ပြင့္သစ္ ႏွစ္၂၀ၿပည့္(၁၉၉၁-၂၀၁၁)

ေသသပ္ေသာဓားခ်က္မ်ား၊

ခုန္ထြက္ခဲ႔ေသာ ဘ၀တစ္ခုစာ ဓားသြားတစ္ေလွ်ာက္ စိတ္သည္ရုတ္ခ်ည္းအလင္းေရာင္မွိန္ေဖ်ာ႔က်လာ။

ဒဏ္ရာမ်ားထဲ ဒဏ္ရာထပ္ဆင္႔ရေနေသာဇာတ္လမ္းမ်ားသည္လည္းမွိန္ေဖ်ာ႔က်လာ။

ဘ၀သည္ဆက္တင္လြဲေနေသးေသာ အေရာင္မွိန္မွိန္ပိတ္ကားေလးတစ္ခုမွ်သာ။

စိတ္တစ္ခုယုတ္ကိုးဆယ္မွ တစ္ခုမကယုတ္လာ။

ေလ်ာ႔နည္းလာေသာရွင္သန္ျခင္းတရား၊ ယွဥ္တြဲရွင္သန္ရျခင္းမ်ား

ဆာမူရိုင္းတစ္ေယာက္ ဓားဆီကသင္ယူခဲ႔သလို

မ်က္ရည္မ်ားဆီမွသင္ယူခဲ႔ေသာဂီတ၏ ႏူးညံ႕မႈသည္ မွိန္ေဖ်ာ႔လာ။

တိက်ေသာ အဓိပၸာယ္မ်ား၏ေသြးေဆာင္မႈသို႕ေကာက္ေကြ႕စြာစီးဆင္းလိုက္ပါခဲ႔ေသာျမစ္တစ္စင္းသည္လည္းမွိန္ေဖ်ာ႔လာ။

တစ္ေယာက္ဒဏ္ရာမွ ေသြးစက္မ်ားသည္ တစ္ေယာက္ဒဏ္ရာတြင္ဆက္လက္စီးဆင္းသြားေန၊

မိမိအရိုးမိမိ စီးနင္းလုိက္ပါေနရေသာႏွစ္မ်ားသည္လည္းတြားသြားေမ်ာပါ၊

သက္ျပင္းႏွင္႔သက္မတစ္လွည္႕စီ ရွဴသြင္းရွဴထုတ္ေနရေသာ ျငီးေငြ႕ဖြယ္ထပ္တလဲလဲျဖစ္စဥ္သည္ သံသရာေပါက္စေလးတစ္ခုသာျဖစ္ပါသည္။

ရပ္ေနေသာစိတ္မွ

သြားေနေသာစိတ္သို႕ ေအာ္ဟစ္သံမဲ႔ေခၚဆိုေနျခင္းမ်ားသည္လည္း အေငြ႕ပ်ံသံထြက္ေနျပန္။

ဘ၀သည္ ေဟာင္းေလာင္းေပါက္ထဲ ေလဟာနယ္အသစ္ခုထပ္မံတည္ေဆာက္ေနရေသာျဖစ္စဥ္မွ်သာ။

ခ်စ္ျခင္း၏အျခားတစ္ဖက္မွ

တိတ္ဆိတ္ေသာ၊ ထက္ျမေသာ ဓားဒဏ္ရာတစ္ခုထံမွ ေသြးသံမ်ားမေမွ်ာ္လင္႔ပါ။

နာက်င္ျခင္းကိုဖြင္႔ဆိုေသာအရာမွာမ်က္ရည္မ်ားမဟုတ္ဘဲ၊

နာက်င္ျခင္းကိုဖြင္႔ဆိုထားေသာ အၾကည္႕တစ္ခုမွ်သာျဖစ္ပါသည္။

သံသရာသည္ထင္သေလာက္မရွည္ၾကာေသာ္လည္း

ေ၀႔၀ဲက်ေရာက္လာေသာ

ဓားခ်က္သည္ ရွိဳက္သံတစ္ခုႏွင္႔ဆင္တူပါသည္။

လြင္႔၀ဲက်လာေသာဦးေခါင္းသည္ အိပ္ပ်က္ညမ်ားဆိုပါစို႕၊

ခ်စ္ခဲ႔သေလာက္ေၾကကြဲရမႈသည္ မနက္ျဖန္အေရာင္ျခယ္သ၍္

သင္႔ေနအိမ္၀င္းတံခါးေရွ႕ သနပ္ခါးပင္ပ်ိဳေလးလို ရပ္တန္႕ေနစဥ္ခဏအတြင္း

ျပန္လည္ရွင္သန္ခြင္႔သည္ သင္႔စိတ္မွလြတ္က် ကြဲအက္သြားေသာ

ယံုၾကည္ျခင္းဖန္ခြက္ပါးေလးတစ္ခုသာျဖစ္ေန။ ။

Zephyr

(Prose improvised @ 22 Jun 2011, 11:07 pm)

ဒါထက္ စကားမစပ္ .... ခဲရာခက္ဆစ္ တြယ္တြယ္တာတာ

Monday, August 23, 2010

ဒါထက္ စကားမစပ္

အရပ္မသိ ဇာတ္မသိနဲ႔ အသိတရားေတြအေၾကာင္းေဟာမိေတာ့

လိပ္ေတြကို hurry hurry လို႔ သြားလုပ္မိသလို ခင္ဗ်ားေမာေနမွာေပါ့

သူတုိ႔ကေတာ့ ဒီနားက တစ္ဖဝါးမွမခြာပဲ ခင္ဗ်ားကို မိုင္ေထာင္ခ်ီအေၾကာင္းေတြ ေၿပာၾကလိမ့္မယ္

ခင္ဗ်ား စလိုက္တာကေတာ့ အသက္ဓာတ္နဲ႔ဆိုင္တာပါပဲ ..

တၿဖည္းၿဖည္းနဲ႔လုိရာဆြဲရင္း မီးက်ိဳးေမာင္းပ်က္ ရွင္သန္ေနထိုင္မႈေတြပါလာတယ္

လူယုတ္မာေတြ သူေတာ္ေကာင္းေတြနဲ႔ သီအိုရီ အက်ိဳးအပဲ့ေတြ ပါလာတယ္

ပင့္ကူအိမ္ဆိုတာ သူတုိ႔စားက်က္မို႔ ခင္ဗ်ားလုိ သန္႔ရွင္းေရးသမားေတြ မလိုအပ္ဘူး

(သူတုိ႔ ဦးေႏွာက္ေတြ ေဖာက္စားလုိက္ အေကာင္ေတြ ေသေအာင္ပစ္ခ်လိုက္နဲ႔ ခင္ဗ်ားမၿမင္ဘူးလား ..)

ေရတိမ္တိမ္ေလးမွာ လူပုေလးေတြကူးၿပီး အႏၱရာယ္ေတြအေၾကာင္းေၿပာတာ ေၿပာၾကပါေစလား

ခင္ဗ်ားၿဖတ္ရမယ့္ ပင္လယ္က ေရွ႕မွာ ..လိႈင္းေတြလည္းရွိတယ္ မုန္တိုင္းလည္းရွိတယ္

ကိုယ့္ေလွကိုယ္ၿပင္ၿပီး ကိုယ့္ရြက္ကိုယ္ အၿမင့္ဆံုးတင္ပစ္လုိက္စမ္းပါ

ပင္လယ္ဓားၿပေတြရဲ႕ ရတနာကို ဦးေႏွာက္နဲ႔ရယူလိုက္မလား ေရနက္ထဲက ပုလဲေတြကို ဆင္းငုပ္လုိက္မလား

ခင္ဗ်ားအတြက္ challenging ေတြ အသစ္ေတြအမ်ားၾကီးပါ ..

ခုေတာ့ ခင္ဗ်ားမွတ္တိုင္ေတြ ထံုးလာသုတ္တာ ခင္ဗ်ားရယ္ေနရတယ္ ..

ထားခဲ့လုိက္ပါ.. တစ္ေန႔ တစ္ေရြ႕ေရြ႕ ခင္ဗ်ားေရာက္သြားမယ့္ခရီးမွာ ပစ္ဂမီေတြမပါေတာ့ဘူး

ေရတိမ္ပိုင္းေဒသေတြကိုလည္း ခင္ဗ်ာၿပန္ေရာက္လာခဲ့ေတာ့မယ္ မထင္ဘူး ………

ကၽြန္းေၿမသစ္ေတြ႕ရွိေၾကာင္း သတင္းစကားပါးလုိက္တဲ့အခါ .. အဲဒီေနရာဟာ

အရပ္နဲ႔ ဇာတ္လုိက္ဖုိ႔လုိတာေလး တစ္ခုပဲ မွာလုိက္ပါရေစ ..

မေနာ္ဟရီ

ခဲရာခက္ဆစ္ တြယ္တြယ္တာတာ

မ်က္ႏွာမူရာေတြက ေနမထြက္ျပန္ဘူး

ဆိတ္ဆိတ္ေနေထာင္တန္ေနရာက

သက္ျပင္းခ်လုိက္ရတယ္။

တန္ရာတန္ေၾကးဘယ္ေလာက္လဲျပန္ေမးေနတာနဲ႕

တန္ဖိုးက်က်လာတယ္။

အမည္ေပါက္လြမ္းဆြတ္မႈေတြလည္း သိပ္အ၀ယ္မလိုက္ျပန္ဘူး။

လူဟာ ...

ေက်ာက္ကပ္အစားထုိးတယ္၊

အသည္းအစားထုိးတယ္၊

အျပံဳးအစားထိုးတယ္၊

ေနာက္ဆံုး မရိွရိွတာအစားထုိးတယ္ ...။

ဒါဟာယဥ္ေက်းမႈပဲ ....၊

သြားတုၾကီးနဲ႔ျပံဳးတာခံလိုက္သလို ခံရခက္တယ္။

ေကာင္းကင္နဲ႕နီးခ်င္လုိ႕ေျမၾကီးနဲ႕ေ၀းခဲ႔တယ္။

ေသြးလက္က်န္မရိွေတာ႔တဲ႔ပိုက္လို ... ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ဟာလည္း

ကုတင္ေခါင္းရင္းမွာ ျငိမ္ျငိမ္ေလးေျခာက္ကပ္သြားတတ္တယ္။

မနက္ျဖန္ျပန္လာမွာလားလို႕ေတာင္ ........ ျခံ၀င္းတံခါးေလးကိုမေမးျဖစ္ခဲ႔ဘူး .................။

လမ္းေတြကၾကမ္းမယ္ .......

ဘ၀ဟာ လက္တြဲေလွ်ာက္ရံုေတာင္မွ မက်ယ္ေျပာဘူး ......

ဂငယ္ေကြ႕ေကြ႕ဖို႕ ဂ ငယ္ျပန္ရွာမေတြ႕တဲ႔ေန႕ ..........

ပေရာဟိတ္ၾကီးလည္း ဒယိမ္းဒယိုင္ ....

အသည္းကိုေတာင္ အႏိုင္ႏိုင္ကြဲယူရတယ္။

...

....

.............

........................

လေရာင္ကိုခ်ဳိးေကာက္ထားတဲ႔ေသာ႔

ကုမုျဒာကိုဖြင္႔တယ္၊

ညေမႊးပန္းကိုဖြင္႔တယ္၊

ကိုယ္႔စိတ္ကိုလည္းဖြင္႔တယ္။

အဲဒါ ...........ထြက္က်သမွ်အကုန္ပဲ။

ျဖစ္ႏိုင္ရင္ အမွ်ေ၀လိုက္ပါ။ ။

Zephyr